Toch gezwicht

Hier nam ik mezelf voor om pas weer (biologische) stoffen te kopen als mijn niet-zo-eerlijke stoffen weggewerkt waren, afgezien van tricot dan. Maar dan komt er onweerstaanbare een wedstrijd bij Cas & Nina voorbij én is het sales op de tricot bij Georgette. Ook al heb ik vooral tricot gekocht, toch liet ik er stiekem ook wat katoen bij stoppen. En dat heb ik me niet beklaagd. Ik popel om die stofjes te verwerken, maar dat doe ik pas als die andere stoffen verwerkt zijn. 

Hier alvast een sneak preview.

Cas & Nina:

De groene met bloemen en de mosterdgele zijn tricot. Die met boompjes is katoen.

Het linkerstofjes met de driehoekjes is tricot, de 2 rechterstofjes zijn katoen.

Georgette:

De 4 linkerstoffen zijn tricot, de 2 rechter katoen.

Wat de ontvangst van zo'n bestelling telkens weer een feest maakt, is de persoonlijke attentie die er bij zit, onder het mom van een handgeschreven kaartje (Georgette) of een cadeautje (Cas & Nina). Dat wordt door mij ten zeerste gesmaakt.

Suggesties wat ik hiermee kan maken? Laat maar horen!

"Nieuwe" kleren zonder een cent uit geven

Ik streef tegenwoordig naar een "groene kleerkast". Deze heb ik niet van de ene op de andere dag. Ja, ik zou wel al m'n kleren die ik nu heb kunnen weg doen en vervangen door eerlijke mode, maar dat zou alles behalve groen zijn. Kleren die ik al heb en die nog in prima staat zijn, draag ik eerst verder. Indien nodig pas ik kleren zelf aan. 

Ik heb dit weekend van de haltertop van een kleedje, dat ik vorig jaar al korter maakte, gewone bandjes gemaakt. 

 Een ander jurkje maakte ik korter.

En lap! Ik heb er twee nieuwe kleedjes bij.

Als ik in de toekomst toch aan iets nieuws toe ben, ga ik niet meer shoppen op wehkamp.nl maar bij watMooi of Good Fibrations. Deze laatste website ontdekte ik in de weekendbijlage van de krant van drie weken geleden: de oprichter gaf een inkijkje in zijn financiën en vermeldde daarbij dat hij een webshop in duurzame kleding had opgezet, Good Fibrations. Mijn interesse was meteen gewekt en ik heb de site even gegoogled. Joepie! Weer een adresje erbij waarmee ik naar mijn groene kleerkast toe kan werken. Toen ik er voor het eerst een kijkje ging nemen, zag ik al meteen een leuk kleedje, maar ik heb me ingehouden. Afgezien van wat sportkleding heb ik op dit moment niks nodig. Groen is voor mij uiteindelijk ook consuminderen.

Lente in onze tuin

Zoals ik hier al schreef, heb ik een hele kist stofjes weg te werken.

Eén van de manieren om dat te doen, was kussentjes voor onze tuinstoelen maken. Ik liet me daarvoor inspireren door de snoezige kussentjes uit het boek 'Zo geknipt'. Ik maakte er al eens twee voor de verjaardag van een vriendin. Die had ik toen eigenlijk iets te veel gevuld, waardoor het aannaaien van de knopen nogal stroef ging. Deze kussentjes vulde ik wat minder, het aannaaien ging vlot. Maar volgende keer mogen ze toch iets voller.

Voor de vakantie had ik alle rondjes geknipt. Vandaag, een week na terugkomst, naaide ik de laatste knoop aan. Ik heb getwijfeld of ik verschillende stofjes met elkaar zou combineren, maar ik ben toch blij dat ik voor één stofje per kussen ben gegaan. Het resultaat mag er wezen.

Mie Muis

Heerlijk die vakantie-ochtenden! De zoon roept klokvast om 6u30 (tijdstip is iets minder, maar hé het is vakantie, we moeten niks) om Mama! of Papa! Wij tillen hem dan uit zijn bedje bij ons in het grote bed, en dankzij de iPad kunnen mama en papa dan nog wat verder snoozen, totdat we helemaal wakker zijn, de lokroep van onze smartphone niet meer kunnen negeren en het laatste nieuws beginnen te checken. Bij mij begint de zoektocht naar actualiteit steevast bij Facebook (al heb ik via een artikel waarop ik via LinkedIn terecht kwam, begrepen dat ik me beter wat meer op Twitter zou richten). Eén van de nieuwsberichten was van Georgette. Zij promootte een gastblog op haar eigen blog van Mie Muis. En wat doet Mie Muis? Zij heeft haar eigen kledinglijn met alleen maar GOTS gecertificeerde stofjes. Joepie! Als ik dus eens achterop geraak met kleren voor de zoon, dan kan ik nog altijd bij haar terecht voor een voorraadje zonder te zondigen tegen m’n ecologische voornemen. :-)

Groene mode

De reis naar ons vakantie-adres is voor mij het moment om nog eens een Flair te lezen. Toeval of niet, maar in die van deze week is er een katern gewijd aan het thema Groen. :-) Het eerste wat me opvalt is een jurkje van Alchemist die groene kleding maakt. Het lezen van de website maakt me helemaal blij. Ik ben het volkomen met hun missie eens: 

“Alchemist's mission is to combine high-fashion with an ethical lifestyle, as founder Caroline Mewe believes fashion and ethical business practices to be equally important.”

Joehoe! Dit geeft de burger moed. Een kledingmerk van eigen land (voor het gemak beschouw ik me dan Nederlandse omdat ik in Nederland woon) dat dezelfde waarden hoog in het vaandel draagt als ik. Zolang ik nog niet in 1,2,3 een nieuw kledingstuk van onder mijn naaimachine kan toveren, ga ik dit kledingmerk eens een kans geven voor mezelf. Bij een volgende passage in Heerlen zeker eens binnenspringen bij ImPression en anders eens via watMooi iets bestellen. Alhoewel, dat onlineshoppen moet ik misschien ook maar eens wat beperken, want heel goed zal dat ook wel niet zijn voor het milieu?... Hier zal ik nog wel eens blogpost aan wijden.

In diezelfde Flair in datzelfde katern las ik ook over een deo spray die beter is voor het milieu omdat hij op luchtdruk ipv drijfgas werkt, in een plastic verpakking zit en 4x langer meegaat. Meer info op de Care For Climate website . Is dit nu ook beter dan een roller deo? Wel iets om in de gaten te houden.

Robuust, the Zero Waste Shop

Eerste supermarkt zonder verpakking opent de deuren in Antwerpen!! Wat een topidee! 29 juni is het zover! Wanneer komt er zo eentje naar Maastricht? De volgende keer dat ik in Antwerpen ben, wil ik daar zeker eens langs! Wereldwijd bestaan er nog maar 4 van zulke supermarkten: In.gredients in Texas, Granel in Spanje, Effecorta in Italië en Original Unverpackt in Berlijn. Robuust, the Zero Waste Shop is dan de 5^de. Ik heb zo het vermoeden dat het niet de laatste in het rijtje zal zijn.

Update op 15 mei 2104: ik heb alvast mijn financiële bijdrage gedaan om van Robuust zeker een succes te maken. Elke bijdrage is welkom via Indiegogo.

De lijn doortrekken

Nu ik me heb voorgenomen om duurzame kleren te maken, vind ik ook dat ik de lijn moet doortrekken. Recycleren doen we thuis al: kunstofverpakkingen (aka plastic), papier, glas, blik & drankverpakkingen worden elk gescheiden naar het milieuperron gebracht. Ik neem mijn lunch mee in een brooddoos ipv in aluminiumfolie. Een hele tijd geleden al hebben we alle lampen vervangen door spaarlampen. We zetten de (af)wasmachine(s) pas na 21u of in het weekend op. Ik was zoveel mogelijk op 40° (al zou 30° waarschijnlijk nog beter zijn, bedenk ik me nu) en meestal ook een kort programma want daarmee verdwijnen de vieze geurtjes ook. We drinken alleen kraanwater. Maar het kan nog beter: mijn grootste zonde op ecologisch vlak is dat ik nog te vaak de auto neem (al is dit sinds vorige week wel een Prius, die ook in het ecologisch plaatje past dus). Maar sinds mijn nieuwe voornemen heb ik toch al vaker de fiets ipv de auto genomen. Volhouden, Saskia!