Liefde is ...

 ... een duo van liefdeskussentjes.

Een babyjasje

Half september beloofde ik een vriendin om een cadeautje maken voor het baby'tje van een vriendin van haar dat in oktober geboren zou worden. Vorige week liet ze weten dat haar vriendin bevallen was. Oh jee, ik had nog niks gemaakt, maar ik had snel bedacht dat ik het babyjasje uit Zo Geknipt zou maken. Daar had ik op de Zo Geknipt Sew Along-blog leuke exemplaren van voorbij zien komen, en aangezien alles in dat boek zo super goed is uitgelegd, zou dat me zéker lukken. 

Ik koos een stofje dat ik via de facebookgroep Stof de Stofkes kocht (en waarvan ik ooit eens een rok ging maken). Ha, ha, net zoals die stof van het hemdje van m'n zoontje, werd er dus een andere bestemming voor gevonden. Alhoewel, de lap is zo groot dat er mogelijk nog wel een rok uit kan. Of nog eens een jasje of een jurkje als er nog eens ergens een meisje wordt geboren of ... De voering werd een bruine nicky velours, aangezien in het boek staat dat je moet kijken welk seizoen het vijf maanden na de geboorte is. Dat is begin maart, hopelijk piept de lente dan al om de hoek en is een dikke fleece te warm voor dan.

De uitleg van recept 23 van Zo Geknipt is echt heel duidelijk. Als ik wat heb zitten sukkelen, is het omdat ik de paspel niet ver genoeg van de zijkant van de buitenstof bevestigde, waardoor na omkeren bleek dat er wat stukken stof niet goed bevestigd waren. Die gaten heb ik dan met naald en draad vastgezet en dat vergt nu eenmaal wat meer tijd dan met de machine. De volgende keer zal dat me niet opnieuw gebeuren.

 

En ik maakte ook nog een slabber. Omdat die zo handig is en (redelijk)* snel gemaakt.

* Redelijk, omdat deze keer m'n naaimachine haperde. Ik heb me dan eindelijk maar eens aan het stof-verwijderen-en-een-drupje-olie-toevoegen gezet en dat bleek gelukkig te helpen. De steken zagen er weer goed uit. Maar het blijft wel een feit dat ik m'n machine eens dringend binnen moet doen voor een onderhoud. De grote vraag is alleen: wanneer?!? Want ik kan dat ding eigenlijk niet missen...

2 ipv 4 op een rij

Een tijdje geleden kocht ik "jeans"-tafelzeil. Hier vroeg ik om ideeën wat er mee te maken. Er staan er heel wat op m'n lijstje, maar op vraag maakte ik alvast 2 slabbers. Zoals ik eerder reeds schreef, vind ik plastieken slabbers veel handiger dan stoffen exemplaren. Na het eten gewoon even afspoelen onder de kraan en schoon! En het zakje vangt de meeste etensrestjes op.

Ik maakte er meteen nog 2 extra, eentje voor bij opa en oma en een andere als babycadeautje. Omdat de slabbers klaar waren toen het al donker was, kon ik er niet meteen goeie foto's van nemen, maar ik maakte er wel eentje van de twee die ik op bestelling maakte om als preview te whatsappen. Vergat ik daarna toch wel niet op de 4 slabbers op een rij op de gevoelige plaat vast te leggen! Je zult het dus moeten doen met die ene foto in niet zo'n geweldig licht. Maar dat is altijd beter dan niks.

Een andere versie kun je hier bewonderen.

Zo Geknipt! 2 Sew Along

Afgelopen weekend heb ik in een opwelling besloten om me aan te melden voor de Zo Geknipt! 2 Sew Along die 1 januari 2015 van start gaat. Ik haalde al heel wat inspiratie uit deel 1, zoals je o.a. hier en hier en hier kunt zien. Ook bij de Creaties met Jeans staan twee recepten uit Zo Geknipt 1. 

Zo Geknipt! is een toffe inspiratiebron voor cadeautjes. En bovendien ook erg goed uitgelegd. Verschillende technieken heb ik dankzij dit heldere boek (enigszins) onder de kie gekregen. 
Ben erg benieuwd naar deel 2 dat 14 oktober uitkomt. De cover ziet er in elk geval uitnodigend uit. De creaties die ik er uit maak, blijf ik uiteraard ook hier delen.

Van doorzettingsvermogen gesproken

Enkele dagen geleden hadden mijn man en ik het erover dat onze zoon qua karakter erg veel op zijn vader lijkt: actief, sociaal, onrust in z'n gat, humor. Waarop de man inbracht toch te hopen dat zoonlief ook kwaliteiten van mij geërfd heeft, o.a. doorzettingsvermogen en vastberadenheid.

Nu, de creatie van het Theo-hemd was wel een opperste uiting van mijn doorzettingsvermogen. Zo vlot als het ging tot en met het aanzetten van de kraag, zo veel heb ik nadien mogen lostornen, m'n hoofd breken over een stap die ik toch niet zo duidelijk uitgelegd vond en opnieuw lostornen. Maar ik zou niet opgeven! Het hemdje werd zo leuk, het stofje was veel te mooi om verloren te gaan én ik moest en zou de hoogste moeilijkheidsgraad van Zonen09 tot een goed einde brengen. Wat ben ik trots dat het me gelukt is. Opgeven was géén optie.

Ik heb bijna alles op m'n eentje thuis genaaid, dankzij de heldere uitleg van het patroon. Toch zou het me niet gelukt zijn zonder de deskundige hulp van m'n naai-juf. Eigenlijk wilde ik het hemdje af hebben tegen het verjaardagsfeestje van onze boef. Ook al was het krap, qua tijd zou het me gelukt zijn, maar ik kwam helemaal vast te zitten bij de mouwplooien en mouwsplit. In deze volgorde te maken volgens het patroon. Maar de juf raadde aan om eerst de split te doen en dan pas de vouwen, wat ik een volgende keer ook zo ga toepassen. Ik bleek dan ook de mouwen achterstevoren vastgenaaid te hebben (en ik had er nog wel over nagedacht, maar aangezien er in de uitleg niet over een voor- en achterkant werd gesproken en alles zo in detail wordt uitgelegd normaal, dacht ik dat ik geen fout kon maken. Wel dus!) en kon dus weer m'n beste tornvaardigheden bovenhalen.

Ik heb het gevoel dat vanaf de mouwen, de uitleg niet meer zo gedetailleerd is. Ik kan me voorstellen dat na meer dan 40 pagina de aandacht er niet meer zo bij was, maar toch vind ik het jammer. Ik geloof echt dat met deze detaillistische uitleg elke naaister een kledingstuk in elkaar kan zetten. Maar dan moet die lijn wel doorgetrokken worden helemaal tot aan het einde.

Puntjes van aandacht voor mezelf bij een volgende hemdje (dat er zeker komt):

- let op dat je de voorpanden juist vastnaait (dus zodat het linker ook echt links zit en het rechter rechts)

- maak de mouwsplitten voordat je de mouwen vastnaait, zo kun je ook beter zien wat voor- en achterkant van de mouwen is.

- maak eerst de mouwsplitten en dan pas de vouwen

De volhouder wint!

Ik ben heel trots op het eindresultaat. En heb al zin om een tweede versie te maken. 

Bewonder de details:

En hier twee foto's met het model, maar dat heeft zelden zin in poseren, dus ik heb ze in actie moeten nemen.

Het bloemenstofje kreeg trouwens de meerderheid van de stemmen.
Ik ga zeker ook kijken hoeveel delen ik uit de busjes-stof krijg voor een volgend hemdje.

Broekjes voor de herfst

Bij de komst van een nieuw seizoen heeft de zoon weer een lading kleren nodig. Ook al hoopte ik heel hard op een prachtige nazomer, toch heb ik eind augustus een aantal broekjes genaaid die voor de herfst bedoeld waren. Het resultaat was geen onverdeeld succes. Eentje is uitgedraaid op een short ipv een lange broek en een ander ziet er heel leuk uit maar is te klein.

Ik had twee patronen die ik wilde uitproberen.

Eentje van Kiind. Die broek maakte ik uit een lap ribfluweel die ik bij de kringloopwinkel vond. Ik had mijn intuïtie moeten volgen en moeten checken of het patroon wel lang genoeg was, maar ik wilde dat het vooruit ging en overtuigde mezelf ervan dat ik toch echt een patroon voor een lange broek had en dat ik me dus vergiste. Maar nee, hoor. Kijk zelf maar:

Gelukkig kregen we nog een echte Indian summer en heeft onze boef die short toch nog heel vaak kunnen dragen.

Het tweede patroon was dat van Made. 

Ik wilde het maken uit een oude jeansbroek. 

Toen ik die binnenstebuiten draaide, bleek de binnenkant leuker dan de buitenkant.

De broek werd tof, maar bij het passen bleek ie te krap rond het middel (wat zonder luier misschien wel goed was gekomen) maar ook de benen waren te kort. Geen materiaal om verder af te werken dus. Jammer, want het broekje ziet er echt leuk uit.

Misschien materiaal voor een tweede kindje.

Na twee mislukte pogingen om een goed model te vinden, heb ik het patroon van Made overal twee centimeter vergroot en nog eens gemaakt, maar deze keer uit een oud gordijn zodat ik geen stof zou verkwisten. Deze broek bleek veel te groot. 

Misschien dat ik het nog eens probeer met één centimeter extra ten opzichte van het originele patroon. Maar eerst staat de Buckaroo broek van Homemade Mini Couture op het programma.

De herfstcollectie is een ander verhaal

Ik heb geen kleren meer gekocht voor onze zoon, sinds mijn voornemen van eind april. Maar om nu te beweren dat ik zo ontzettend veel kleren voor hem gemaakt heb sindsdien. Dat ook niet. Ik maakte welgeteld 3 shortjes en 2 t-shirtjes. En oh ja, nog wat mouw-broekjes voor de zindelijkheidstraining (die trouwens met succes is afgerond: onze zoon is zindelijk! Zonder dat we die broekjes heel vaak nodig gehad hebben). De zomercollectie behoefde niet meer uitbreiding, aangezien ik vlak voor mijn voornemen een voorraad t-shirts gekocht had en de shorts van vorig jaar ook nog bleken te passen. 

De herfstcollectie is een ander verhaal. Ik heb al een poging gewaagd om broeken te maken, maar ik slaag er niet in het goede model in de passende maat te vinden. Binnenkort doe ik nog eens een poging. Hoeveel ik ook van uitdagingen hou, het moet wel leuk blijven en ik merkte dat ik er toch ook wel stress door had, soms. Totdat iemand me zei dat ik toch niet alles zelf hoefde te maken, dat ik toch ook ecologisch verantwoorde kleertjes kan kopen voor hem. Dat heeft me aan het denken gezet. En dankzij een aantal blogs die ik volg via Bloglovin, ben ik op een aantal hele toffe websites met groene kleren terechtgekomen. Ik heb me nog net kunnen inhouden om iets te kopen. Maar dat zal niet heel lang meer zo blijven...

Wat te denken van een shirt dat "Niels" heet? Te koop bij Lili Balou.

Of dit stoere t-shirt, te koop bij de Groene Kapoen? Maar zijn t-shirts in de herfst wel handig? 

Ik ben ook helemaal weg van deze omkeerbare trui van bij Groene Kapoen, maar krijgen we wel een echte winter dit jaar?...

In ieder geval heeft m'n zoektocht me wel wat rust opgeleverd. Ik hoef m'n voornemen niet helemaal te laten varen, mocht ik in uiterste tijdsnood komen en m'n zoon in klerennood.