De Leather Sweater (zonder leer)

Eén van de drie patronen die ik aan het begin van mijn vakantie tekende, was dat van de Leather Sweater uit La Maison Victor (LMV). Als er een nieuw nummer uit is, ga ik altijd op zoek naar de modellen voor de jongens en als dat in de smaak valt, koop ik het tijdschrift van dat seizoen. Leuke patronen voor jongens zijn niet zo dik bezaaid als voor meisjes en vrouwen. Dus toen ik de Leather Sweater in het herfstnummer van 2014 ontdekte, verdween dat nummer meteen in m'n winkelwagen. 

Dit patroon is echt een aanrader. 

Ik stikte het patroon in elkaar op de naaimachine omdat ik valse plooien als bij deze kaptrui wilde vermijden, maar daar zit ik toch nog wat te zoeken naar de juiste steek. Ik nam een kleine uitgerokken zigzagsteek, maar bij het uitdoen van de trui kwam er een stuk naad van de mouw los. Dus heb ik die gestikt met de tricotsteek van de naaimachine. De tricotsteek, dat zegt het toch zelf? dan moet je die toch nemen om tricot of sweaterstof te naaien?? Maar dat is een steek die best traag gaat en ook heel veel draad opslorpt, en m'n tweede minst favoriete ding aan naaien, na patronen teken, is het spoeltje opwinden. Ik vrees dat de frequentie daarvan met deze steek maal twee gaat. Maar als het gevolg van een andere steek is, dat ik dan al vrij snel aan herstellen toe kom, dan kan ik misschien toch maar beter die tricotsteek overwegen. Of me verder bekwamen in de overlock...

Kleine broek uit grote broek

Na het niet onverdeelde succes van de broekjes die ik aan de vooravond van de herfst maakte, had ik uiteindelijk toch niet meteen de moed om de Buckaroo broek uit Homemade Mini Couture te maken. Bang om weer energie te stoppen in een kledingstuk dat niet goed draagbaar zou zijn. Maar uiteindelijk ben ik wel beginnen knippen. Ik wilde zooo graag een broekje maken uit een oude jeansbroek. Ik koos een oude jeansbroek uit de enorme voorraad die mijn naaihoekje bevolkt. Wel goed dat het een extra breed exemplaar was, want uit een skinny jeans had ik het broekje niet kunnen halen.

Ik twijfelde over de maat: moest ik het patroon voor 3 of voor 4 jaar tekenen? Qua truitjes zit de zoon eerder op 4 jaar, maar qua broek zit ie een maat kleiner. Zijn taille is smal, maar hij heeft dan wel weer lange benen. Ik heb uiteindelijk toch voor 3 jaar gekozen, bang dat de 4 jaar veel te los rond z'n billen zou zitten. 

Het in elkaar zetten ging heel vlot. De valse gulp geeft de broek een wat gekledere look dan enkel een elastiek. Toen ik de broek knipte en naaide, was de zoon nog niet zo zindelijk en leek het mij handiger om een broek met een elastiek te maken, die hij zelf kon uitdoen. 

En toen was de broek klaar. Alleen de pijpen moesten nog omgezoomd worden en er moest nog een elastiek in de boordband geregen worden. Maar ik vond het model er toch niet zo leuk uit zien. Daarom heb ik de zoon niet geforceerd om de broek te passen om te kijken of de pijpen lang genoeg waren. De broek heeft lang onafgewerkt in m'n naaihoek gehangen. Tot m'n vrije week. Toen had ik de smaak zo te pakken, dat ik ook deze broek heb afgewerkt. Ik zoomde de pijpen een centimetertje om: broekspijpen die wat te lang zijn, vind ik wel leuk. En ik deed een poging om de taille van zoonlief op te meten. Op basis daarvan nam ik een elastiek van enkele centimeters smaller. 

Ziehier het eindresultaat:

De kaptrui uit SVDHZ 1

Half november had ik een weekje vrij. Ik kan het iedereen aanraden om op een onlogisch moment even een week thuis te zijn. Is ideaal om de batterijen weer op te laden. Hoewel we een heel to-do-lijstje voor in huis hadden, was er ook genoeg ruimte om creatief bezig te zijn. Op de Sazul-facebookpagina liet ik al een sneakpreview zien van wat ik die dagen allemaal maakte. 


Ik begon de vakantieweek met een avond patronen tekenen.

Patronen tekenen: Kaptrui uit SVDHZ 1, Leather sweater en Randy broek uit LMV

Eigenlijk vind ik dat het minst leuke van het naaien, patronen tekenen. Ik wil het liefst zo snel mogelijk aan het naaiproces zelf beginnen. Maar die avond heb ik er de tijd voor genomen. Ik tekende zelfs meteen naadwaarde bij het patroon, zodat ik het alleen maar op de stof hoef te leggen en meteen kan beginnen knippen. Hoewel dit ervoor zorgt dat je nog wat langer met het patroon bezig bent, ga ik deze methode vanaf nu toch steeds toepassen. Want 1x de naadwaarde bijtekenen in het patroon en daarna meteen kunnen knippen, of telkens je het patroon wilt maken naadwaarde bijtekenen op de stof, dan spaar je met de eerste methode toch heel wat tijd. 

Ik tekende als eerste het patroon van de kaptrui uit Stof voor durf-het-zelvers 1. Vorige keer maakte ik maat 104 en deze 2 exemplaren zijn nu wat aan de krappe kant:

Een beproefd recept

Of ik iets kon maken voor een meisje, voor mensen die niet zo van jeansstof zijn?

Natuurlijk.

Ik had nog een roze shirtje, wat restjes stof en een reeds beproefd recept dat snel (lees een avondje) klaar is: de applicatie met bijpasende slofjes. 

Ik maakte gebruik van m'n eigen tutorial en was er niet rouwig om dat ik hier wat stappen uitgeschreven had. Maar ik kwam er ook achter dat de uitleg toch niet helemaal volledig is en nam me voor die uit te breiden. De foto's hiervoor werden gemaakt tijdens het naaien. Nu nog de update doen. 

Nog maar eens werd ik vervuld met verwondering voor de dames die erin slagen om een duidelijke én volledige naai-uitleg uit te werken. In het bijzonder denk ik aan haar en haar. Met hun deskundige uitleg lukt het mij om helemaal zelfstandig het ene na het andere toffe projectje vanonder m'n naaimachine te toveren. Dat is niet iedereen gegeven.

Ik had dus een leuk stofje voor de applicatie en de buitenkant van de slofjes. Idealiter had de binnenkant van de slofjes gepast bij de kleur van het shirtje. Maar heel veel stofjes met roze heb ik niet in m'n stoffenvoorraad en al helemaal geen effen stofjes. Dus ging ik maar voor rood. De binnenkant zie je toch niet als ze aan de voetjes zitten. Alhoewel de binnenkant ook de buitenkant kan worden bij dit modelletje. Aan de ouders de keuze wat ze ermee doen.

EHBO-tasje a.k.a. Tipsy tasje

Wat maak je voor een koppel dat gedurende een half jaar gaat reizen in Zuid-Amerika?

Die vraag stelde ik in de Facebook-groep "Stof de Stofkes". 

Er werden enkele hele leuke ideeën aangereikt:

- kleine sorteerzakjes met een afbeelding erop geflockt, om spullen snel terug te vinden in de rugzak.

- een secret hanger

- een toilettasje

- een EHBO-tasje

Uiteindelijk maakte ik het tipsy tasje uit Zo Geknipt 2, dat ik vulde met de inhoud van een reisapotheek. 

Opnieuw was ik aangenaam verrast hoe goed de projecten ook in de boek (net zoals in deel 1) uitgelegd staan. Een ware kunst! In het begin zag ik niet goed hoe ik eenzelfde eindresultaat zou bereiken, maar als je stap voor stap de instructies volgt, kom je er vanzelf.

Vlak voor vertrek naar het afscheidsfeestje trok ik snel nog wat foto's van het eindresultaat. Maar pas nu zie ik dat ik er niet aan gedacht heb om de zijkanten of de voering in beeld te nemen. Volgende keer beter.

Liefde is ...

 ... een duo van liefdeskussentjes.

Een babyjasje

Half september beloofde ik een vriendin om een cadeautje maken voor het baby'tje van een vriendin van haar dat in oktober geboren zou worden. Vorige week liet ze weten dat haar vriendin bevallen was. Oh jee, ik had nog niks gemaakt, maar ik had snel bedacht dat ik het babyjasje uit Zo Geknipt zou maken. Daar had ik op de Zo Geknipt Sew Along-blog leuke exemplaren van voorbij zien komen, en aangezien alles in dat boek zo super goed is uitgelegd, zou dat me zéker lukken. 

Ik koos een stofje dat ik via de facebookgroep Stof de Stofkes kocht (en waarvan ik ooit eens een rok ging maken). Ha, ha, net zoals die stof van het hemdje van m'n zoontje, werd er dus een andere bestemming voor gevonden. Alhoewel, de lap is zo groot dat er mogelijk nog wel een rok uit kan. Of nog eens een jasje of een jurkje als er nog eens ergens een meisje wordt geboren of ... De voering werd een bruine nicky velours, aangezien in het boek staat dat je moet kijken welk seizoen het vijf maanden na de geboorte is. Dat is begin maart, hopelijk piept de lente dan al om de hoek en is een dikke fleece te warm voor dan.

De uitleg van recept 23 van Zo Geknipt is echt heel duidelijk. Als ik wat heb zitten sukkelen, is het omdat ik de paspel niet ver genoeg van de zijkant van de buitenstof bevestigde, waardoor na omkeren bleek dat er wat stukken stof niet goed bevestigd waren. Die gaten heb ik dan met naald en draad vastgezet en dat vergt nu eenmaal wat meer tijd dan met de machine. De volgende keer zal dat me niet opnieuw gebeuren.

 

En ik maakte ook nog een slabber. Omdat die zo handig is en (redelijk)* snel gemaakt.

* Redelijk, omdat deze keer m'n naaimachine haperde. Ik heb me dan eindelijk maar eens aan het stof-verwijderen-en-een-drupje-olie-toevoegen gezet en dat bleek gelukkig te helpen. De steken zagen er weer goed uit. Maar het blijft wel een feit dat ik m'n machine eens dringend binnen moet doen voor een onderhoud. De grote vraag is alleen: wanneer?!? Want ik kan dat ding eigenlijk niet missen...