Hallo 2015!

M'n laatste bericht dateert van 30 december 2014, vorig jaar dus. Wat wil zeggen dat dit mijn eerste bericht van het (al niet meer zo heel) nieuwe jaar is. Windstilte op blogvlak wil niet zeggen dat ik niet productief ben geweest de voorbije weken. Integendeel. Het is een kwestie van tijd vinden om al mijn creaties op het wereldwijde web te gooien.

Hier is dan toch een 2015 creatie. Eentje waar geen naaimachine, naald of draad aan te pas is gekomen.

De inspiratie vond ik hier. Een snel DIY-projectje om een cadeaubon op een leuke manier te geven. Zeker voor herhaling vatbaar. 

Nog net op de valreep: mijn Pay It Forward van 2014

Begin dit jaar plaatste ik een pay it forward op mijn Facebook-muur: de eerste vijf reacties zouden in de loop van het jaar door mij verrast worden met iets zelfgemaakts. Het was de bedoeling dat wie reageerde ook zelf een pay it forward op z'n eigen muur zette om het plezier van het ontvangen van een cadeau ook weer door te geven. Begin januari leek 2014 nog zo lang en dacht ik alle tijd te hebben om 5 persoonlijke verrassingen te maken. Maar de tijd haalde me in, opeens was het november en had ik nog niet één verrassing van onder m'n machine getoverd (in het kader van de pay it forward dan). Ik had wel al zitten nadenken wat ik voor wie zou maken, maar nog niet alle gaten waren ingevuld. Omdat ik het belangrijker vond mijn belofte na te komen (én dus voor het einde van het jaar iets op te sturen naar de vijf snelste reageerders), dan voor iedereen iets aparts te maken, heb ik besloten om voor iedereen hetzelfde modelletje te maken en dat via de stof te personaliseren. 

 

Ik koos voor recept nr. 10 '101 keer herbruikbaar' uit Zo Geknipt!: een opvouwbaar tasje, wat past binnen het thema van m'n blog (duurzaamheid). Opnieuw ben ik zeer te spreken over de zéér duidelijke handleiding van Sanne & Riet. Ik maakte een proefexemplaar als verjaardagscadeau:

Het wolkenstofje komt van bij Georgette, de zwarte stof is van een oud hoeslaken

en dat viel in de smaak, dus knipte ik op een zondagnamiddag de stoffen voor zes andere, unieke exemplaren. Je leest het goed: 6. Ik bleek niet goed te kunnen tellen, maar op die manier heb ik ook eens iets voor mezelf gemaakt.

Ik ben toch wel een aantal weken bezig geweest met deze tasjes, maar ik ben erg tevreden over het resultaat.

De Leather Sweater (zonder leer)

Eén van de drie patronen die ik aan het begin van mijn vakantie tekende, was dat van de Leather Sweater uit La Maison Victor (LMV). Als er een nieuw nummer uit is, ga ik altijd op zoek naar de modellen voor de jongens en als dat in de smaak valt, koop ik het tijdschrift van dat seizoen. Leuke patronen voor jongens zijn niet zo dik bezaaid als voor meisjes en vrouwen. Dus toen ik de Leather Sweater in het herfstnummer van 2014 ontdekte, verdween dat nummer meteen in m'n winkelwagen. 

Dit patroon is echt een aanrader. 

Ik stikte het patroon in elkaar op de naaimachine omdat ik valse plooien als bij deze kaptrui wilde vermijden, maar daar zit ik toch nog wat te zoeken naar de juiste steek. Ik nam een kleine uitgerokken zigzagsteek, maar bij het uitdoen van de trui kwam er een stuk naad van de mouw los. Dus heb ik die gestikt met de tricotsteek van de naaimachine. De tricotsteek, dat zegt het toch zelf? dan moet je die toch nemen om tricot of sweaterstof te naaien?? Maar dat is een steek die best traag gaat en ook heel veel draad opslorpt, en m'n tweede minst favoriete ding aan naaien, na patronen teken, is het spoeltje opwinden. Ik vrees dat de frequentie daarvan met deze steek maal twee gaat. Maar als het gevolg van een andere steek is, dat ik dan al vrij snel aan herstellen toe kom, dan kan ik misschien toch maar beter die tricotsteek overwegen. Of me verder bekwamen in de overlock...

Kleine broek uit grote broek

Na het niet onverdeelde succes van de broekjes die ik aan de vooravond van de herfst maakte, had ik uiteindelijk toch niet meteen de moed om de Buckaroo broek uit Homemade Mini Couture te maken. Bang om weer energie te stoppen in een kledingstuk dat niet goed draagbaar zou zijn. Maar uiteindelijk ben ik wel beginnen knippen. Ik wilde zooo graag een broekje maken uit een oude jeansbroek. Ik koos een oude jeansbroek uit de enorme voorraad die mijn naaihoekje bevolkt. Wel goed dat het een extra breed exemplaar was, want uit een skinny jeans had ik het broekje niet kunnen halen.

Ik twijfelde over de maat: moest ik het patroon voor 3 of voor 4 jaar tekenen? Qua truitjes zit de zoon eerder op 4 jaar, maar qua broek zit ie een maat kleiner. Zijn taille is smal, maar hij heeft dan wel weer lange benen. Ik heb uiteindelijk toch voor 3 jaar gekozen, bang dat de 4 jaar veel te los rond z'n billen zou zitten. 

Het in elkaar zetten ging heel vlot. De valse gulp geeft de broek een wat gekledere look dan enkel een elastiek. Toen ik de broek knipte en naaide, was de zoon nog niet zo zindelijk en leek het mij handiger om een broek met een elastiek te maken, die hij zelf kon uitdoen. 

En toen was de broek klaar. Alleen de pijpen moesten nog omgezoomd worden en er moest nog een elastiek in de boordband geregen worden. Maar ik vond het model er toch niet zo leuk uit zien. Daarom heb ik de zoon niet geforceerd om de broek te passen om te kijken of de pijpen lang genoeg waren. De broek heeft lang onafgewerkt in m'n naaihoek gehangen. Tot m'n vrije week. Toen had ik de smaak zo te pakken, dat ik ook deze broek heb afgewerkt. Ik zoomde de pijpen een centimetertje om: broekspijpen die wat te lang zijn, vind ik wel leuk. En ik deed een poging om de taille van zoonlief op te meten. Op basis daarvan nam ik een elastiek van enkele centimeters smaller. 

Ziehier het eindresultaat:

De kaptrui uit SVDHZ 1

Half november had ik een weekje vrij. Ik kan het iedereen aanraden om op een onlogisch moment even een week thuis te zijn. Is ideaal om de batterijen weer op te laden. Hoewel we een heel to-do-lijstje voor in huis hadden, was er ook genoeg ruimte om creatief bezig te zijn. Op de Sazul-facebookpagina liet ik al een sneakpreview zien van wat ik die dagen allemaal maakte. 


Ik begon de vakantieweek met een avond patronen tekenen.

Patronen tekenen: Kaptrui uit SVDHZ 1, Leather sweater en Randy broek uit LMV

Eigenlijk vind ik dat het minst leuke van het naaien, patronen tekenen. Ik wil het liefst zo snel mogelijk aan het naaiproces zelf beginnen. Maar die avond heb ik er de tijd voor genomen. Ik tekende zelfs meteen naadwaarde bij het patroon, zodat ik het alleen maar op de stof hoef te leggen en meteen kan beginnen knippen. Hoewel dit ervoor zorgt dat je nog wat langer met het patroon bezig bent, ga ik deze methode vanaf nu toch steeds toepassen. Want 1x de naadwaarde bijtekenen in het patroon en daarna meteen kunnen knippen, of telkens je het patroon wilt maken naadwaarde bijtekenen op de stof, dan spaar je met de eerste methode toch heel wat tijd. 

Ik tekende als eerste het patroon van de kaptrui uit Stof voor durf-het-zelvers 1. Vorige keer maakte ik maat 104 en deze 2 exemplaren zijn nu wat aan de krappe kant:

Een beproefd recept

Of ik iets kon maken voor een meisje, voor mensen die niet zo van jeansstof zijn?

Natuurlijk.

Ik had nog een roze shirtje, wat restjes stof en een reeds beproefd recept dat snel (lees een avondje) klaar is: de applicatie met bijpasende slofjes. 

Ik maakte gebruik van m'n eigen tutorial en was er niet rouwig om dat ik hier wat stappen uitgeschreven had. Maar ik kwam er ook achter dat de uitleg toch niet helemaal volledig is en nam me voor die uit te breiden. De foto's hiervoor werden gemaakt tijdens het naaien. Nu nog de update doen. 

Nog maar eens werd ik vervuld met verwondering voor de dames die erin slagen om een duidelijke én volledige naai-uitleg uit te werken. In het bijzonder denk ik aan haar en haar. Met hun deskundige uitleg lukt het mij om helemaal zelfstandig het ene na het andere toffe projectje vanonder m'n naaimachine te toveren. Dat is niet iedereen gegeven.

Ik had dus een leuk stofje voor de applicatie en de buitenkant van de slofjes. Idealiter had de binnenkant van de slofjes gepast bij de kleur van het shirtje. Maar heel veel stofjes met roze heb ik niet in m'n stoffenvoorraad en al helemaal geen effen stofjes. Dus ging ik maar voor rood. De binnenkant zie je toch niet als ze aan de voetjes zitten. Alhoewel de binnenkant ook de buitenkant kan worden bij dit modelletje. Aan de ouders de keuze wat ze ermee doen.

EHBO-tasje a.k.a. Tipsy tasje

Wat maak je voor een koppel dat gedurende een half jaar gaat reizen in Zuid-Amerika?

Die vraag stelde ik in de Facebook-groep "Stof de Stofkes". 

Er werden enkele hele leuke ideeën aangereikt:

- kleine sorteerzakjes met een afbeelding erop geflockt, om spullen snel terug te vinden in de rugzak.

- een secret hanger

- een toilettasje

- een EHBO-tasje

Uiteindelijk maakte ik het tipsy tasje uit Zo Geknipt 2, dat ik vulde met de inhoud van een reisapotheek. 

Opnieuw was ik aangenaam verrast hoe goed de projecten ook in de boek (net zoals in deel 1) uitgelegd staan. Een ware kunst! In het begin zag ik niet goed hoe ik eenzelfde eindresultaat zou bereiken, maar als je stap voor stap de instructies volgt, kom je er vanzelf.

Vlak voor vertrek naar het afscheidsfeestje trok ik snel nog wat foto's van het eindresultaat. Maar pas nu zie ik dat ik er niet aan gedacht heb om de zijkanten of de voering in beeld te nemen. Volgende keer beter.