Kraampakket: de speel & ga-zak

De familie is uitgebreid. Ik maakte een kraampakket als verrassing voor de ouders van dit kleine wezentje. De 10 cadeautjes verpakte ik in een opbergzak die ook als speelmat kan dienen naar dit voorbeeld, met dit verschil dat ik geen 14 kleine lappen van katoen knipte. Dat vond ik te veel werk (bij mij moet het vooruit gaan, weet je nog?) en ik vond het ook niet zo mooi. Ik werkte dus met 2 touwbanden. Dus 2 grote lappen in plaats van 14 kleine.

Ik ben erg tevreden over het resultaat en de snelheid waarmee dat bereikt werd. Nu heb ik geen enkel excuus meer om die speelmat/opbergzak niet in verschillende maten voor onze eigen boef/boeven te maken. We hebben er eentje (niet zelf gemaakt) waar de duplo in zit, maar de playmobil en de autootjes kunnen er ook één gebruiken.

Nog een laptophoes...

... uit een oude jeansbroek.

Mijn moeder heeft een nieuwe laptop en daar hoort een nieuwe hoes bij. Toen ze die voor m'n broer zag, bestelde ze er gelijk eentje bij mij. Daar had ik stiekem op gehoopt: kon ik eindelijk dat stofje met scooters gebruiken, want mama is lid van een vespa-club.

Stof buitenkant: oude jeansbroek

Stof voering: Havana by Monaluna, bij Georgette (denk ik) 

De babykamer

 

Hoewel ik mijn dagen nog heel goed kan vullen (met naaien, geboortecadeautjes maken, adressen schrijven wegens gebrek aan printer, specialisten bezoeken), zijn we hier volop aan het aftellen naar de geboorte van nummer 2. 

De babykamer is af. De meeste spullen kunnen we opnieuw gebruiken van nummer 1. In de wieg heb ik nog gelegen. Maar die was 4 jaar geleden wel toe aan nieuwe bekleding. Die heb ik samen met m'n schoonmoeder genaaid in kleuren die toen niet verrieden (of is het verraadden?) of we een jongetje of een meisje kregen. Limoengroen werd de hoofdkleur. Ik was trots op één van m'n eerste naaicreaties. Maar oh, wat heb ik gevloekt toen ik er enkele maanden geleden achter kwam dat de hemel van kleur verschoten was doordat ik het geheel op zolder had gezet zonder de bekleding op te bergen. Zo stom! Die hemel moest opnieuw genaaid worden. Zonde van de tijd, maar er zat niets anders op. De bekleding ziet er weer zo goed als nieuw uit.

En als deze wieg weer naar zolder gaat, zal de bekleding goed opgeborgen worden, zodat die een volgende keer wél weer opnieuw gebruikt kan worden.

Op de eerste foto ontbreekt de commode. Die is "nieuw" ten opzichte van nummer 1. Een meubelstuk waar ik erg trots op ben. Een ladekastje dat mijn ouders ooit voor mij kochten dat ik gepimpt heb.  

Biologische tricot van bij Cas & Nina

En toen besloot ik dat het tijd was om nu toch eindelijk eens te investeren in effen tricot. Te vaak had ik het al jammer gevonden dat ik alleen tricot met motiefjes had. Maar - tot aan vorig weekend - was het met effen tricot zoals met basics kledingstukken: je hebt ze nodig maar jammer van de investering, ik spendeer m'n geld dan liever aan een leuke rok of een tof kleedje (voor de Nederlanders: jurkje). Maar eigenlijk kun je niet zonder en op een dag moet je er dan toch aan geloven. 

Deborah van de stoffenwebshop Cas & Nina heeft een heel uitgebreid aanbod biologische stoffen waarbij de hoeveelheid tricot meteen in het oog springt. Eerder had ik al gezien dat ze ook effen tricot toegevoegd had aan haar assortiment, en toch was ik nog aangenaam verrast over de ruime keuze aan kleuren. En toen bleek dat ze ook nog aardig wat sweaterstof aanbod, was ik helemaal niet meer in te tomen. Ik plaatste ongeveer alle kleuren van de regenboog in m'n winkelmandje (en uiteraard ook nog wat nieuwe motiefjes, want de komende tijd zullen hier heel wat jumpsuits, leggings en T-shirts gemaakt worden). 

Gisteren werd m'n pakket(je) geleverd. Joepie!

Tipsy tasje nummer 2

En toen ging er weer een broer voor langere tijd naar het buitenland. Deze is naar Zuid-Afrika vertrokken om zijn steentje bij te dragen aan Zip Zap, een sociaalcircusproject. Ik hoefde het wiel niet opnieuw uit te vinden, want voor die andere reislustige broer maakte ik al een EHBO-tasje, deze kon dat zeker ook gebruiken. Aangezien het tasje voor dezelfde broer was als degene die de laptophoes bestelde, gebruikte ik dezelfde stoffen: jeans van een oude jeansbroek en dezelfde gordijnstof voor de bovenkant. Verder niet te veel poespas: eenvoud siert dit ontwerp. 

Maar wat doe je dan als je nogal laat bent beginnen naaien en daardoor geen kans hebt gehad om een fatsoenlijke foto van het eindresultaat te maken? Dan vraag je aan die broer om wat foto's te maken, in de zon, want in Zuid-Afrika is het nu zomer. 

Dankzij de Zo Geknipt Sew Along kreeg ik het idee om dit patroon ook te maken om naaigerief of knutselspullen of stiften of potloden of ... in te bewaren. Er zullen hier dus zeker nog exemplaren van volgen.

Eén ding nog: op welk moment voegen jullie je labeltje toe? Ik vind het nogal moeilijk inschatten waar ik dat moet plaatsen om het meer aan de zijkant te krijgen. Bij dit exemplaar heb ik het laten zitten; in tornen had ik - voor de verandering - écht geen zin.

Een hemdje en een legging voor een klein jongetje

Toen ik deel 2 van Zo Geknipt! doorbladerde en daarin een jongenshemdje tegenkwam, wist ik meteen dat ik dit zou maken bij de eerst volgende gelegenheid dat ik een babycadeautje voor een jongetje nodig had. Begin december kreeg een vriendin een zoontje. In januari zouden we haar persoonlijk gaan feliciteren. Genoeg tijd om project 14 Dresscode: stadskledij uit Zo Geknipt! 2 eens uit te proberen. Dat moest zeker lukken. Naar goede gewoonte wachtte ik echter tot de laatste dagen voor ons geplande bezoek om me eraan te zetten. 

Op dit project heb ik toch wel meer dan op andere Zo Geknipt! projecten gezwoegd en zelfs even gevreesd dat ik het niet op tijd zou klaar krijgen. Vooral stap 13 was mij niet duidelijk: "trek de mouw en voering uit elkaar". Zonder er goed bij na te denken had ik bij de eerste poging het rolletje uit elkaar getrokken, maar toen zat ik vast bij de volgende stappen. Uiteindelijk heb ik toch maar een aantal stappen losgetornd om die stap voor stap te herhalen. En bij stap 13 heb ik het rugpand als een rolletje laten zitten. Het geheel bleek pas uit het rolletje gehaald te moeten worden bij stap 19. Stappen 14 en 16 hebben me ook nog doen fronsen, maar het is toch gelukt.

Wat ik miste bij deze stappen, waren foto's die wat minder ingezoomd waren, dus vanuit een breder perspectief. Maar ik ben zeer trots dat ik de eindstreep op eigen houtje gehaald heb. En ondanks alles is het hele project voor herhaling vatbaar. De patroondelen van nummer 2 liggen al geknipt te wachten om in elkaar gezet te worden. 

Ookal kostte het hele project me meer energie dan ik van Zo Geknipt! gewend ben, toch ben ik weer flink onder de indruk van hoe ingenieus het hemdje in elkaar zit. Ik kan vaak op voorhand niet inschatten waartoe iets zal leiden en ga dan maar stap voor stap te werk erop vertrouwende dat het wel goed komt. En ja, hoor, ook hier begreep ik op het einde pas waarom ik bij stappen 22 en 23 eerst de slechte kanten van de stof op elkaar moest naaien en daarna de goede kanten (klopt het dat dit een Engelse naad is?). Bij het aanbrengen van de drukknopen op het einde viel alles op z'n plaats.

De naad volgend uit stappen 22 en 23: om drukknopen op vast te zetten!

In de naad rechts zitten drukknopen om één van de flappen vast te kunnen maken

Om de outfit af te maken, maakte ik een half uur voor vertrek ook nog m'n eerste versie van de babylegging van Emma & Mona. Een snel projectje waar nog vele versies van zullen volgen.

Het totaalplaatje zag er dan als volgt uit:

Hopelijk is het kleine jongetje tegen de zomer groot genoeg om dit pakje te kunnen showen.

 

Laptophoes uit oude jeansbroek

Hier toch nog een 2014 creatie.

Anderhalf jaar geleden maakte ik al eens een laptophoes uit een oude jeansbroek. Ik voegde toen wat tutorials van het wereldwijde web bij elkaar. Bij het proefmodel bleek ik te dicht tegen de rits genaaid te hebben, en de voering mocht ook net iets korter dan de buitenkant. Van nummer 2 was ik al veel meer tevreden. Zelfs zo dat ik die wel een verjaardagscadeau waardig achtte. En via de post kwam hij bij de jarige job terecht.

Daarna heb ik geen laptophoes meer gemaakt, totdat m'n jongste broer vroeg of ik voor hem een hoes uit jeans wilde maken plus zakje voor z'n mobiel toetsenbord. Uiteraard! Omdat met een patroon/handleiding werken - bij mij - toch sneller gaat dan uit de losse pols, nam ik het de werkwijze voor de ipad-hoes uit Stof-voor-doe-hetzelvers 1 als uitgangsbasis. Voor het patroon gebruikte ik een kartonnen mal die ik in de zomer gemaakt had voor mijn proefmodel. Los van het knippen zat de laptophoes plus een groot deel van de toetsenbordhoed in 1 naailes (2u) in elkaar.

Ik gebruikte een oude jeansbroek voor de buitenkant van de 2 hoezen en voor de voering gebruikte ik de band van een oud gordijn dat op mijn kot, in appartement 1, 2, 3 en 4 gehangen heeft. Van recyKleren gesproken.

Ik tornde één van de achterzakken los en naaide die op één van de 2 kanten van de lapthoes; daar kan de oplader van de laptop in. Broerlief heeft dezelfde laptop als ik, dus kon ik mooi met de mijne kijken of ie paste. Jawel! Fijn!

Een mobiel toetsenbord heb ik dan weer niet. Ik kreeg de afmetingen wel door, maar die vergat ik even toen ik de voering kleiner knipte zodat ie mooi in de hoes zou vallen. Dan kon ik geen velcro (klittenband, voor de Nederlandse lezers) meer gebruiken als sluiting, ik had elke centimeter nodig opdat het toetsenbord zou passen (volgens de afmetingen die ik doorkreeg). Dan maar met een knoop en lus werken. Voor de lus gebruikte ik ook de stof van de voering. Kwestie van een rode, euh, blauwe, draad te hebben.

 

De lus zette ik vast met een stukje jeansstof en daar kon mooi m'n labeltje onder, want omdat ik een broekspijp gebruikte voor de toetsenbordhoes kon ik daar nergens meer het labeltje tussen naaien (tenzij ik zou gaan tornen, maar hey, wie mijn blogposts regelmatig leest, kent mijn voorliefde voor dat onderdeel van het naaiproces), dus dat kon dan mooi daaronder (alleen jammer dat ik daar geen foto van genomen heb). 

Eindresultaat:

Oh ja, voor wie zich afvraagt waarom de hoes op de ene foto blauwer is dan op de andere: het licht in de winter, argh!!!