Hoe kun je deze blog volgen?

Follow my blog with Bloglovin

Ik ben aan het uitzoeken hoe ik zicht kan krijgen op hoeveel lezers ik heb. Kwestie van mezelf druk op te leggen zodat ik mijn project volhoud :-) 

Als je je via e-mail aanmeldt, krijg ik daar blijkbaar geen bericht van. :-(

Je kan bijvoorbeeld volgen via Bloglovin.com of Blogger.com  

De hele wereld mag het weten

De afgelopen dagen maakte ik 2 shortjes en 2 tank tops voor de zoon. Dit is het goede moment om het project waar ik 3 maanden geleden mee begonnen ben met de hele wereld te delen. Hier kan je lezen waarom ik m'n eerste pasjes in blogland heb gezet. 

De eerste maanden waren  vooral gewijd aan cadeaus maken, maar nu ben ik ook met het kleren-maken vertrokken. Ik ben erg enthousiast over het short-patroon Pim van Zonen09. Dit is het eerste patroon dat ik heb kunnen maken zonder hulp van een professional (a.k.a. mijn naai-juf). Dit is helemaal te danken aan de gedetailleerde uitleg met heel veel foto's en extra tips die je in de "naaiboekskes" niet vindt. Ik popel om aan de slag te gaan met een meer gesofisticeerde versie van deze retro-short. Om vervolgens ook een hemdje (Theo) en een jas (Lars) van onder mijn naaimachine tevoorschijn te laten komen.

Om te oefenen én een idee van de maat te krijgen (ik hou niet zo van afmeten bij de zoon, en hij trouwens ook niet), maakte ik een eerste exemplaar uit een oud t-shirt van mij.

Ik was zo enthousiast over het resultaat (én het maakproces) dat ik enkele dagen later een tweede exemplaar maakte uit gestreept tricot dat ik bij Georgette kocht.

Babycadeaus

De familie is uitgebreid. Een schoonnicht (of hoe noem je de nicht van je man in één woord?) heeft een zoontje gekregen. Mijn schoonzus heeft een kraampakket samengesteld en daar heb ik ook wat cadeautjes aan bijgedragen. Ik had de ideeën al langer, maar ik word het meest productief als er wat druk op staat. We spraken af de cadeaus begin juli klaar te hebben, de voorziene datum was 12 juli, maar mocht de kleine spruit zich eerder aandienen, dan stond de mand wel klaar. Op 10 dagen had ik de cadeaus klaar, tussendoor maakte ik ook nog dit cadeau en ik naaide niet elke dag want er was veel voetbal op TV.

Ik maakte een slabber van tafelzeil. Uit eigen ervaring vind ik plastieken, afwasbare slabbers veel handiger dan stoffen slabbers die je na elke maaltijd in de was kunt gooien.

Een walvis-knuffel kwam ook van onder m'n naaimachine. De stof is van een oude jeansbroek. Ik wou dat ik met zekerheid kon zeggen dat de broek van de mama van de baby is, maar dat kan ik niet. Ik heb nogal veel jeansbroeken liggen. (Weet je niet waar naartoe met je versleten jeansbroek? Breng maar naar mij!)

Evaluatiemomentje

Een dikke 2 maanden ben ik bezig. Tijd voor een evaluatie. Hoeveel kledingstuks heb ik al voor mijn zoon gemaakt? Nul. Oei, heb ik het dan al opgegeven? Nee, ik heb zijn kledingkast nog eens kritisch bekeken, en toen bleek dat hij best nog genoeg T-shirts had. Geen reden dus om er nieuwe te maken. Zijn collectie shorts staat wel op uitbreiden. Hiervoor kocht ik het Pim patroon van Zonen09. Ik ben zo blij met deze website die zich alleen maar richt op patronen voor jongens (die door veel creatieve mama's ook tot de prachtigste exemplaren voor hun dochters worden omgetoverd, maar dat geheel terzijde), dat ik ondertussen ook de Theo en de Lars heb gekocht. Even vreesde ik dat het aan-elkaar-plakken van de patronen niet goed zou komen, het duizelde me door al die lijnen. Maar als je je daar dan op een zwoele zomeravond toch aan waagt, blijkt dat zo goed mee te vallen dat ik de Theo en Lars binnenkort ook in elkaar ga puzzelen.

Ik heb ondertussen ook een zomerkleedje voor mezelf gemaakt. De afwerking laat wel nog wat op zich wachten (zoals zo vaak). 
Ik maakte wat cadeautjes: 

voor een verjaardag

voor een vriendin

De langste dag van het jaar

Gisteren, 21 juni, de langste dag van het jaar, hadden vrienden van ons het leuke idee om een feestje te houden om Midzomernacht te vieren. Om daar niet met lege handen toe te komen, maakte ik een tasje dat het geven van wijn meteen veel leuker maakt.

De inspiratie komt uit Zo Geknipt. De stof is van ons oude douchegordijn dat aan vervanging toe was wegens vieze vlekken her en der. Tussen die vlekken kon ik toch nog een aantal grote stukken knippen waar ik nog wat moois mee kan maken. Van het douchegordijn heb ik jammer genoeg geen foto - moet het nog wat meer in mijn systeem krijgen om van de verschillende stappen van het creatieproces foto's te maken, en niet alleen van het eindresultaat - maar wél van het eindresultaat:

In het boek worden de twee zakken aan elkaar genaaid zodat die niet meer van elkaar los gemaakt kunnen worden. Wat ik echter zo leuk vind aan dit idee, is dat in de zakjes ook flessen met bloemen gezet kunnen worden die dan ergens over heen gehangen kunnen worden. Als je de zakjes niet meer van elkaar kunt krijgen, is het nogal moeilijk om die ergens overheen te hangen, vandaar dat ik voor velcro (klittenband, voor de Nederlandse lezers onder u) heb gekozen. Die bleef niet heel goed plakken door het gewicht van de 2 flessen wijn. Maar toch is het handiger dan aan elkaar genaaid. Als ik die velcro nu een volgende keer verticaal ipv horizontaal plaats, dan zal die beter blijven plakken.

Toch gezwicht

Hier nam ik mezelf voor om pas weer (biologische) stoffen te kopen als mijn niet-zo-eerlijke stoffen weggewerkt waren, afgezien van tricot dan. Maar dan komt er onweerstaanbare een wedstrijd bij Cas & Nina voorbij én is het sales op de tricot bij Georgette. Ook al heb ik vooral tricot gekocht, toch liet ik er stiekem ook wat katoen bij stoppen. En dat heb ik me niet beklaagd. Ik popel om die stofjes te verwerken, maar dat doe ik pas als die andere stoffen verwerkt zijn. 

Hier alvast een sneak preview.

Cas & Nina:

De groene met bloemen en de mosterdgele zijn tricot. Die met boompjes is katoen.

Het linkerstofjes met de driehoekjes is tricot, de 2 rechterstofjes zijn katoen.

Georgette:

De 4 linkerstoffen zijn tricot, de 2 rechter katoen.

Wat de ontvangst van zo'n bestelling telkens weer een feest maakt, is de persoonlijke attentie die er bij zit, onder het mom van een handgeschreven kaartje (Georgette) of een cadeautje (Cas & Nina). Dat wordt door mij ten zeerste gesmaakt.

Suggesties wat ik hiermee kan maken? Laat maar horen!

"Nieuwe" kleren zonder een cent uit geven

Ik streef tegenwoordig naar een "groene kleerkast". Deze heb ik niet van de ene op de andere dag. Ja, ik zou wel al m'n kleren die ik nu heb kunnen weg doen en vervangen door eerlijke mode, maar dat zou alles behalve groen zijn. Kleren die ik al heb en die nog in prima staat zijn, draag ik eerst verder. Indien nodig pas ik kleren zelf aan. 

Ik heb dit weekend van de haltertop van een kleedje, dat ik vorig jaar al korter maakte, gewone bandjes gemaakt. 

 Een ander jurkje maakte ik korter.

En lap! Ik heb er twee nieuwe kleedjes bij.

Als ik in de toekomst toch aan iets nieuws toe ben, ga ik niet meer shoppen op wehkamp.nl maar bij watMooi of Good Fibrations. Deze laatste website ontdekte ik in de weekendbijlage van de krant van drie weken geleden: de oprichter gaf een inkijkje in zijn financiën en vermeldde daarbij dat hij een webshop in duurzame kleding had opgezet, Good Fibrations. Mijn interesse was meteen gewekt en ik heb de site even gegoogled. Joepie! Weer een adresje erbij waarmee ik naar mijn groene kleerkast toe kan werken. Toen ik er voor het eerst een kijkje ging nemen, zag ik al meteen een leuk kleedje, maar ik heb me ingehouden. Afgezien van wat sportkleding heb ik op dit moment niks nodig. Groen is voor mij uiteindelijk ook consuminderen.