Een Daltonbroekje in tweevoud

Aan het begin van het jaar nam ik me voor om minder cadeautjes te maken om zo meer tijd te hebben om voor mezelf en mijn familie te naaien. Toch gaat deze blogpost over een cadeautje dat ik maakte voor het dochtertje van een vriendin. Ik maakte het eind december, dus technisch gesproken heb ik m'n voornemen niet geschonden, maar zelfs als ik uiteindelijk pas in 2016 weer had kunnen naaien, dan nog zou ik voor haar een cadeautje genaaid hebben. Zij is telkens zo enthousiast over wat ik maak en moedigt me aan. Zulke mensen verdienen een zelfgemaakt geschenkje.

 

Het dochtertje van mijn vriendin is 10 dagen na mijn ongeluk geboren. Daardoor kon ik haar pas gaan bewonderen toen ze al bijna 2 maanden was. Dat was ook het moment dat ik weer achter de naaimachine kon kruipen. Voor ingewikkelde dingen had ik geen tijd (dat was trouwens nog te belastend), dus wilde ik iets met snel resultaat. Ik dacht aan deze babylegging, maar toen zag ik bij haar twee Daltonbroekjes en wist ik dat dit het moment was om die - eindelijk - eens te maken. Ik had altijd gedacht dat dat broekje in tricot gemaakt moest worden, maar toen ik de La Maison Victor erbij nam, bleek dat je hiervoor ook katoen kon gebruiken. Dat vond ik wel een leuke ontdekking want hiervoor kun je mooi stofrestjes gebruiken aangezien je voor die kleine maten niet veel nodig hebt. Ik koos voor twee bosstofjes, omdat op het geboortekaartje bosdiertjes stonden.

De lichte stof bleek door te schijnen en aangezien het me niet mooi leek dat de eventuele tekening van de pamper erdoor zou schijnen, heb ik dat broekje gevoerd met een witte stof. Ik maakte gewoon 2 broekjes en zette dan de boorden aan de twee broekjes. Ik vergat hiervan een foto te maken.

Het blijkt inderdaad een makkelijk patroon te zijn met een hoog schattigheidsgehalte. Dit zal dus herhaald worden, voor de eigen zoon, aangezien dit patroon tot maat 92 gaat en makkelijke broekjes altijd van pas komen.

Stof: Woodland Adventure Style van Camelot Cottons (de donkere) en de lichte is van Copenhagen Print Factory. Ik denk dat beide van bij Ella & Basiel komen, maar jammer genoeg verkoopt zij geen stoffen meer.
Patroon: Dalton broekje uit La Maison Victor.

De SVDHZ (kap)trui met kraag

De kaptrui uit SVDHZ 1 maakte ik al enkele keren en wordt hier ook veel gedragen. Ik wilde altijd al eens de kraagversie maken, omdat ik een kap soms niet handig vind (bijvoorbeeld in combinatie met de dikke kap van een winterjas). 

Is het de bedoeling dat die kraag in een punt loopt achteraan? Geen idee. Ik ben niet echt onder de indruk van het resultaat en zal de volgende keer dan ook weer gewoon de versie met kap maken.

De laatste (ondertussen dus voorlaatste) versie die ik maakte, was maatje 110/116. Toen had Niels maat 110, nu heeft ie 116. In de breedte past de trui nog goed, maar qua lengte konden er wel enkele centimeters bij. Voor een ander project tekende ik een maat groter, maar die was toch wel erg groot, dus besloot ik om maat 110/116 gewoon wat te verlengen. Dat was een goede beslissing (gewoon door onderaan enkele centimeters bij te tekenen, hoewel ik ondertussen begrepen heb dat dat niet helemaal de juiste manier is...).

Wat ik zo leuk vind aan zelf kleren naaien is het spelen met stoffen en details die je in de winkels niet zult vinden, zoals bijvoorbeeld de stof van de panden als mouwboorden gebruiken en er dan voor zorgen dat er zo'n schattig olifantje komt piepen. 

De olifantenstof is bio jersey van Nosh (wat voelt die zacht aan!), de mouwen en heupboord grijze tricot. Het was de tweede keer dat ik dit model in tricot in plaats van sweaterstof maakte. Ik ben er niet helemaal uit of het wel zo geschikt is voor tricot. Als de trui net gemaakt is, ziet ie er tof uit. Maar als Niels em dan aan heeft, zit ie te strak rond zijn middel waardoor hij nogal omhoog kruipt en dan heb ik de hele tijd de neiging om die naar beneden te trekken. 

Bij de truien in sweaterstof heb ik dat niet. Voor de boorden neem ik altijd 80 procent van de omtrek. Kan ik bij tricot misschien beter breder nemen? Of komt het doordat ik bij beide truien de stof niet voorgewassen had en die dan toch gekrompen is? Misschien moet ik een volgende keer eens geen boordband eraan zetten maar 'gewoon' omzomen? Ik hoor graag jullie ervaringen. Sowieso staat de Billie van Zonen09 hier nog op het programma, dus ik vermoed dat ik binnenkort een ander fijn patroon voor tricot shirts zal hebben.

Stof: Bio Interlock Jersey Elephant van Nosh, van bij Ella & Basiel (die jammer genoeg geen stoffen meer verkoopt) - grijze tricot van bij Cas & Nina. 

Patroon: kaptrui met de kraagoptie van Stof voor Durf Het Zelvers 1

De Lua slaapzak in tweevoud

Ik weet niet meer wanneer ik de Lua van Straightgrain voor het eerst zag, maar toen ik zwanger bleek te zijn van onze jongste wist ik wel dat ik voor hem zo'n slaapzak wilde maken. Aangezien mijn to sew lijstje voor de geboorte zo lang was en Kasper de eerste maanden na de geboorte toch nog niet in een slaapzak zou slapen, stelde ik het uit. Totdat we op naaiweekend gingen met een aantal ijverige wijven. Een heel weekend naaien met vijf andere naaigekke dames in een prachtig huis met karakter zonder om te hoeven kijken naar kinderen. Het was heerlijk. De volgende editie ligt al vast.

Natuurlijk wist ik dat ik te ambitieus was wat het aantal projecten betreft, maar twee slaapzakken heb ik toch maar mooi afgekregen (afgezien van de knopen dan). Zoals ik overal kon lezen, blijkt het een eenvoudig patroon te zijn. Toch kwam er heel wat tornwerk bij kijken. Hoe vaak ik de rits genaaid heb en weer kon losnaaien, weet ik niet meer. Ik weet wel nog dat het de eerste keer kwam doordat ik te dicht bij de rits genaaid had en die daardoor niet meer dicht kreeg. 

Bij diezelfde eerste slaapzak kwam er nog eens tornwerk te pas (maar ik weet al niet meer waarom), daarom besloot ik om ook nummer twee te naaien zodat ik zeker niet dezelfde fouten zou maken. Ik maakte niet dezelfde fouten, nee, maar ik maakte er weer andere, opnieuw bij de rits. Bij het naaien van de rits op de voering bleek die twee (of zelfs drie) keer gedraaid te zitten. - Volgende keer toch maar rijgen! - Gelukkig was ik in heel fijn gezelschap en slaagde ik erin rustig te blijven. Thuis had ik alles zeker aan de kant gegooid om er op een later moment mee verder te gaan. 

Na een avondje knoopsgaten maken en knopen aannaaien thuis heeft Kasper twee warme slaapzakken. Ik maakte de maat 1 tot 2 jaar. In maart wordt hij al één en hij is groot voor zijn leeftijd. De lengte is ruim, dus hopelijk heeft hij er volgende winter ook nog plezier van.  

De voering maakte ik van biokatoen die ik voorwaste en daar was ik blij om want hij was nadien toch wat gekrompen.

Ondanks de storm van afgelopen maandag scheen toch ook de zon. En wat ben ik blij dat ik de moeite deed om wat foto's te maken van die vrolijke boef van ons. Wat is ie schattig!

Ondanks al het getorn staat er toch nog een versie van deze slaapzak op mijn to sew lijstje en wel een zomerversie. Zou het me dan lukken niet één keer het tornmesje te gebruiken?...

Stof: Lama Love van Monaluna, van bij Ella & Basiel - Olifanten (ik vind zo snel de naam van de stof niet) van bij Cas & Nina.

Patroon: Lua Slaapzak van Straightgrain, maat 1 tot 2 jaar

Nog eens een babyjasje

De stoere jongen voor wie ik dit truitje naaide, kreeg een zusje. Uiteraard wilde ik voor haar ook iets uit stof toveren. Het One to Hug patroon in meerdere maten was nog niet uit, dus ik was aangewezen op het babyjasje uit Zo Geknipt 1. Wel zo handig, want dat patroon had ik al getekend liggen. 

Geboren in september, dus 4 à 5 maanden in de winter, daarom koos ik voor een warme teddy als voering. Ondanks dat de temperaturen niet echt winters aanvoelen, hoop ik toch dat het meisje er lekker warm bijligt.

Zelf vind ik de donkere voering ten opzichte van de lichtere stof een stoer resultaat geven. Ik word weer helemaal blij als ik de foto's terugzie.

Stof: Seashore Shelly van Soft Cactus, van bij Cas & Nina

Patroon: Babyjasje van Zo Geknipt 1

En ook een stoere jumpsuit

Het leek me wel leuk om met de stof waarmee ik deze leather sweater voor Niels maakte, ook iets voor zijn broertje te naaien. Ik dacht meteen aan de jumpsuit van Kiind; ik wilde wel eens kijken of je die ook in sweaterstof kon maken. 

Op een naaidate met dezelfde vriendin met wie ik ook deze rok naaide, zette ik de schaar in de stof om er een maat 80 uit te knippen. Toen bleek echter dat ik net tekort kwam; ik knipte de broekspijpjes korter, en maakte de boorden wat langer, met eigenlijk een heel tof resultaat. Een volgende keer maak ik de mouwboorden ook wat langer. Hoera voor net te weinig stof!

Ik was erg blij met het resultaat. Sweaterstof kan zeker ook dienen voor dit patroon. Maar die verdomde kamsnaps! Telkens weer sprong er eentje los, hoe hard en hoe vaak ik er ook kracht op zette (of op liet zetten) met de kamsnapstang. Heel frustrerend. Want Kasper was beginnen te kruipen en dan is zo'n pakje het ideale kledingstuk. Door het ongeluk heeft het even geduurd vooraleer ik iets anders heb geprobeerd, maar deze week is het er eindelijk van gekomen om er andere drukknopen op te zetten (zo van die drukkertjes als rompertjes ook hebben). Ze lijken vaster te zitten, hopelijk is dat ook echt zo. 

Wat ik nog meer hoop, is dat de jumpsuit nog past, maar de foto's bewijzen wel dat hij er al plezier van gehad heeft. Sowieso staat er nog een jumpsuit op de planning.

Patroon: jumpsuit van Kiind
Stof: coupon sweaterstof van bij Cas & Nina

Een skulls sweater

Stoffen worden bij mij zelden meteen verwerkt, ondanks de grootse plannen die ik steeds heb. Deze keer was het anders: op vrijdagavond gekocht op een stoffenparty van Cas & Nina bij een vriendin, en op zaterdagochtend zette ik er al de schaar in. Dat betekent inderdaad dat de stof niet voorgewassen werd. Maar aangezien een maat 116 van de overbekende leather sweater nog wat groot bleek, was dat niet zo heel erg. Met groot bedoel ik dan eigenlijk te breed, want de lengte van het lijf en de armen waren wel oké. Mijn oudste groeit vooral in de lengte, in de breedte wordt ie eerder slanker. 

De stof is een grijze sweaterstof met doodskoppen die heerlijk zacht van binnen is. De schouderstukjes zijn restjes van een oude trui. De boorden zijn van zwarte boordband, maar van een kwaliteit die me nogal tegenvalt omdat die veel te veel rekt. Door het intensieve dragen van de trui zijn de boorden dan ook wat uitgelebberd. Ach ja, ik trek me er maar aan op dat de trui veel gedragen wordt, de volgende keer gebruik ik een andere boordband.

Bovenstaande foto's maakte ik tijdens een weekendje glampen bij de boer op Stolkse Weide. We sliepen in een zeer luxueuze tent die van alle gemakken voorzien was, als daar zijn een keukentje met stromend water, een douche met stromend water, een wc, normale bedden met warme donsdekens, elektriciteit én kachels. Een heel tof cadeau dat we kregen voor de geboorte van Kasper. We gingen eind september en zoals je kunt zien was er nog zon. Niels heeft toen z'n hartje opgehaald met in het hooi spelen, de boer helpen met de koeien melken, ijs maken, buiten spelen. Dit weekend was een toffe ervaring maar ik ben er nog niet uit of het gewone kamperen aan mij besteed is.

Twee foto's van de trui op model kan ik laten zien, maar ze zijn ongemerkt genomen want meneer had - voor de verandering - geen zin om te poseren.

Patroon: Leather Sweater van La Maison Victor

Stof: coupon sweaterstof van bij Cas & Nina

De legging zonder maat

Wij zijn druk bezig met ons huis verkoopklaar te maken. Daarom ruimde ik gisteren een hele stapel kleertjes op die te klein zijn. Als een kledingstuk niet meer paste, legde ik dat op de trap naar zolder waar het dan op een berg belandde die ik wel eens zou uitsorteren per maat in een doos als het zo ver was. De spreekwoordelijke stok achter de deur van de verkoop deed me dus de daad bij het woord voegen. Gelukkig viel het werk nog wel mee: het ging om de maatjes 56, 62-68 en 98-104. De andere maten had ik blijkbaar allemaal al uitgesorteerd. En aangezien groeien in sprongen gaat en dus ook de kleertjes in maatgewijs naar de zolder verhuisden, lag alles niet kriskras door elkaar. De zolder ziet er weer veel netter uit (al blijft het wel een zolderkamer waar ook redelijk wat dingen staan die we nu niet nodig hebben maar later (misschien) wel, als daar zijn de autostoel voor als Kasper uit de maxicosi gegroeid is of de wieg waar hij niet meer in past). 

Bij het opruimen kwam ik deze babylegging tegen waarvan ik bij het zoeken naar foto's van naaisels waarover ik nog niet blogde (maar die dat wel waard zijn) ook foto's gevonden had die me deden beseffen dat dit allerschattigste broekje m'n blog nog niet gehaald had. Bij deze dus.

Het is volgens het ondertussen alombekende patroon van Emma en Mona.
Stof is van Halsoverkop en kocht ik op de LMV DIY Fashion Fair bij de stand van Het Stoffenhuis. (Ik maakte er trouwens ook deze allerschattigste jumpsuit mee.)

Aan één kant loopt het motief nagenoeg door, maar dat is puur toeval. Jammer genoeg was dat aan de achterkant.

Bij de boordjes zorgde ik er wel voor dat de stierenkoppen (of is het een ander dier?) op hun kop zaten, alleen ging ik bij één pijpje de mist in. Ach ja, dat is de charme van handgemaakt, denk ik dan maar.

Voor mijn archief noteer ik hier ook nog even dat het om een maatje 62 gaat. Dat had ik nergens aangeduid, dus nam ik er net even het patroon bij en legde het broekje erop. Ik twijfelde tussen 62 en 68, en het is dus een 62. Ik kwam er zo trouwens achter dat het patroon maar gaat tot maat 80. Dzju, dus geen babyleggings volgens dit patroon voor Kasper meer!
Het is maar dat ik de maat van deze stierenlegging nog weet, mocht die nog eens van pas komen. We zijn er hier namelijk nog niet uit of we het bij twee houden dan wel nog een derde willen. Afwegingen over twee of drie spruiten? Ik lees ze graag.

Ik vind het zelf echt een heel tof broekje, maar blijkbaar heb ik er niet aan gedacht om er een blogwaardige foto op model van te nemen. Dus zullen we het met deze moeten doen (en by the way, als iemand me kan uitleggen hoe ik die foto hier kleiner kan doen verschijnen, hoor ik het graag):

Dressed by daddy! #babyboy #lifewithboys #happy

Een foto die is geplaatst door Saskia Vandenbroeck (@saskia_sazul) op 12 Sep 2015 om 7:27 PDT