Een tipi als verjaardagscadeau

Al heel lang wilde ik een tipi naaien voor mijn jongens. Maar zonder deadline leek dat er niet van te komen. Dus zou Kasper als cadeau voor zijn eerste verjaardag een tipi krijgen. Kindjes van die leeftijd hebben toch geen uitgesproken wensen, en zo heb ik mezelf een deadline gesteld.

Dankzij deze review hoefde ik geen uren op de golven van het wereldwijde web te surfen en besloot ik om die van Debora Sluijs te volgen omdat die maar uit vier delen bestond. Toch heb ik nog heel veel denkwerk verricht vooraleer ik er effectief aan begonnen ben. Vraag me niet waarover ik gedacht heb, want achteraf gezien was het helemaal niet zo moeilijk. Ik was zelfs woensdag al klaar en zijn verjaardag was pas zondag. Het is me echter niet gelukt om nog een tentzeil en wat kussens te maken. De stof ligt wel klaar, dus die komen er wel, ooit.

Kasper stoort het alvast niet dat er - nog - geen
tentzeil op de grond ligt.

Ondanks al mijn denkwerk kon ik toch niet alles op voorhand bedenken (that's me, ik ben meer van trial and error). Mocht ik ooit nog eens een tipi maken, dan ga ik met volgende puntjes rekening houden. Wie weet heeft iemand er ook nog wat aan.

• De delen waar de stokken in zitten hoger van de onderkant naaien, zodat er genoeg plaats is om de biaisband makkelijker te bevestigen. Nu speldde ik die delen op een halve cm, maar bij het naaien is de stof verschoven en kwamen ze toch meer naar beneden. Bovendien is één van schuine zijde van de driehoek die ik tekende langer dan de andere.
• Als de stof breed genoeg is, heb je geen 7 meter nodig, want dan kun je de driehoeken gedeeltelijk naast elkaar tekenen.
• Lintjes anders bevestigen: uit de tutorial begreep ik niet hoe ze het bedoelde dus probeerde ik iets, waardoor de flappen wel open gestrikt kunnen worden maar niet dicht. Op de volgende manier gaat dat wel: een lintje in de naad van de stok en een lintje in de biais van het deurtje. (Had ik de review helemaal gelezen en daardoor de foto's gezien, dan had ik dat bij deze ook zo kunnen doen).
• Eventueel: vooraleer de tentdelen aan elkaar te naaien, bovenaan knoopsgaten naaien om touw doorheen te steken, al zal dat de tentdoek er ook niet van verhinderen om naar beneden te glijden. 

Kasper heeft de tent in elk geval goedgekeurd!

Patroon: volgens deze tutorial van Debora Sluijs.

Stof: Kwantum

Omni tempore wordt sweaterjurk

Ik sta toch liever achter de camera dan ervoor. ;-)

Ik ben meer van de rokken en kleedjes dan van de broeken, daarom kon ik nog een warm vrijetijdskleedje gebruiken. In de winkels vond ik niet wat ik wou, dus maakte ik het zelf. Ik nam de Omni Tempore Hoodie van Sofilantjes als uitgangspunt. Voor het rokje greep ik naar hetzelfde patroon als hier. Ik combineerde twee stoffen: de trui is een mintkleurige sweaterstof van bij Pieke Wieke die super zacht is vanbinnen. 

De voering van de kap is de superzachte binnenkant
van de teddy sweaterstof

Dat moest en zou het truideel worden, lekker warm. Ik kocht de stof met de Omni Tempore voor ogen, maar als trui niet als kleedje. Dus ik had niet genoeg stof voor het rokdeel. Daarom combineerde ik met de glitter sweat mint die ik bij Joyfits kocht; eigenlijk om een Julia mee te maken. Maar gelukkig maakte ik daar eerst een testversie van want dat model blijkt me absoluut niet te staan. Dus gebruikte ik die glitter sweat voor het rokje, de buitenkant van de kap, de zak en de mouwboorden. 

Het geheel zat snel in elkaar. Ik maakte het truideel enkel wat smaller door er een andere beter passende trui op te leggen, dat heeft een getailleerd patroon opgeleverd dat ik zeker nog eens zal maken. En ik maakte de kap ook wat  Een volgende keer wil ik het wel eens volledig in 1 stof maken. 

Waarschijnlijk maak ik trui en rokje ook wel eens apart zodat ik wat meer kan combineren.

Tijdens deze koude dagen woon ik in m'n vrije tijd ongeveer in dit kleedje, zo comfortabel is het. 

Let niet op de wallen:
de nacht ervoor had ik elk uur gezien,
met dank aan m'n twee boefjes. :-)

Van de hele fotoshoot vind ik dit de leukste. ;-)

Patroon: truideel Omni Tempore van Sofilantjes - rokdeel eigen patroon
Stof: mintkleurige teddy sweater van bij Pieke Wieke - glitter sweat mint van bij Joyfits

Oh ja, de kap maakte ik wat smaller zodat ik nog net genoeg stof zou hebben om een babylegging voor Kasper van te maken. De grootste maat van dit patroon, 80, zit hem perfect nu. Ik maakte deze voor het eerst met elastiek bovenaan. Dankzij wat langere boorden aan de pijpjes zijn de benen lang genoeg.

Een vest van de kaptrui van SVDHZ 1

Eerder schreef ik al dat mijn oudste zoon een trui niet uit doet als hij het te warm heeft. Een vest komt dan goed van pas. De Ole nummer twee wordt hier nog steeds veel gedragen, al staat een grotere maat wel op mijn to-sewlijstje. Voor de winter mocht de kledingkast uitgebreid worden met nog een vestje, liefst eentje in een super zachte sweaterstof. Die zachte stof vond ik bij Cas & Nina. Het patroon vond ik in de kaptrui van Stof voor Durf-het-Zelvers. Hierbij knipte ik het voorpand niet aan de vouwlijn maar gewoon in twee delen met twee centimeter naad. Ik ging voor een contrasterende groene rits met bijpassende boordstof die ik op de markt gevonden had. 

Ik word ZO blij van het resultaat!

Ik nam maat 122/128 zonder zoomwaarde omdat de kleinere maat eigenlijk enkel in de lengte te klein was, qua breedte zat die nog goed. Het vest past prima, alleen de mouwen hadden een tikkeltje breder gemogen. Ik denk dat ik niet langer kan negeren dat mijn 4,5-jarige echt een maat 122 heeft...

Ik had het geluk deze trui te winnen. Toen die hier toekwam, wou Niels die - uiteraard - meteen aandoen. Hij was smoorverliefd op de duimgaten. Na een dag begreep hij wel dat de trui eigenlijk nog wat te groot was en was het ermee eens dat we die nog even opzij leggen, maar dan moest ik wel beloven snel zelf een trui met duimgaten te maken. Dat is dan toch een voordeel van het ongeluk geweest: de afwerking van het vest heeft wat langer op zich laten wachten en dus kon ik meteen de daad bij het woord voegen door deze tutorial eens uit te testen. Er zullen hier nog meer truien met duimgaten komen!

En om snel een vestje te naaien, is dit patroon ook een aanrader. 

Bij een fotoshoot met de oudste komt
heel wat rennen kijken.

Oh, wat heeft hij er een plezier in om het zijn moeder
moeilijk te maken om hem goed op de foto te krijgen.

Hij kan er alle moves die hij bedenkt in doen.

Stoere jongen!

En hier had hij helemaal genoeg van
zijn fotograferende moeder ;-)

Patroon: Kaptrui Stof voor Durf-het-Zelvers waarbij ik het voorpand niet aan de vouwlijn knipte maar in twee delen. 

Stof: grijze joggingstof en streepjestricot van bij Cas & Nina. Boordstof van op de markt.

Een Daltonbroekje in tweevoud

Aan het begin van het jaar nam ik me voor om minder cadeautjes te maken om zo meer tijd te hebben om voor mezelf en mijn familie te naaien. Toch gaat deze blogpost over een cadeautje dat ik maakte voor het dochtertje van een vriendin. Ik maakte het eind december, dus technisch gesproken heb ik m'n voornemen niet geschonden, maar zelfs als ik uiteindelijk pas in 2016 weer had kunnen naaien, dan nog zou ik voor haar een cadeautje genaaid hebben. Zij is telkens zo enthousiast over wat ik maak en moedigt me aan. Zulke mensen verdienen een zelfgemaakt geschenkje.

 

Het dochtertje van mijn vriendin is 10 dagen na mijn ongeluk geboren. Daardoor kon ik haar pas gaan bewonderen toen ze al bijna 2 maanden was. Dat was ook het moment dat ik weer achter de naaimachine kon kruipen. Voor ingewikkelde dingen had ik geen tijd (dat was trouwens nog te belastend), dus wilde ik iets met snel resultaat. Ik dacht aan deze babylegging, maar toen zag ik bij haar twee Daltonbroekjes en wist ik dat dit het moment was om die - eindelijk - eens te maken. Ik had altijd gedacht dat dat broekje in tricot gemaakt moest worden, maar toen ik de La Maison Victor erbij nam, bleek dat je hiervoor ook katoen kon gebruiken. Dat vond ik wel een leuke ontdekking want hiervoor kun je mooi stofrestjes gebruiken aangezien je voor die kleine maten niet veel nodig hebt. Ik koos voor twee bosstofjes, omdat op het geboortekaartje bosdiertjes stonden.

De lichte stof bleek door te schijnen en aangezien het me niet mooi leek dat de eventuele tekening van de pamper erdoor zou schijnen, heb ik dat broekje gevoerd met een witte stof. Ik maakte gewoon 2 broekjes en zette dan de boorden aan de twee broekjes. Ik vergat hiervan een foto te maken.

Het blijkt inderdaad een makkelijk patroon te zijn met een hoog schattigheidsgehalte. Dit zal dus herhaald worden, voor de eigen zoon, aangezien dit patroon tot maat 92 gaat en makkelijke broekjes altijd van pas komen.

Stof: Woodland Adventure Style van Camelot Cottons (de donkere) en de lichte is van Copenhagen Print Factory. Ik denk dat beide van bij Ella & Basiel komen, maar jammer genoeg verkoopt zij geen stoffen meer.
Patroon: Dalton broekje uit La Maison Victor.

De SVDHZ (kap)trui met kraag

De kaptrui uit SVDHZ 1 maakte ik al enkele keren en wordt hier ook veel gedragen. Ik wilde altijd al eens de kraagversie maken, omdat ik een kap soms niet handig vind (bijvoorbeeld in combinatie met de dikke kap van een winterjas). 

Is het de bedoeling dat die kraag in een punt loopt achteraan? Geen idee. Ik ben niet echt onder de indruk van het resultaat en zal de volgende keer dan ook weer gewoon de versie met kap maken.

De laatste (ondertussen dus voorlaatste) versie die ik maakte, was maatje 110/116. Toen had Niels maat 110, nu heeft ie 116. In de breedte past de trui nog goed, maar qua lengte konden er wel enkele centimeters bij. Voor een ander project tekende ik een maat groter, maar die was toch wel erg groot, dus besloot ik om maat 110/116 gewoon wat te verlengen. Dat was een goede beslissing (gewoon door onderaan enkele centimeters bij te tekenen, hoewel ik ondertussen begrepen heb dat dat niet helemaal de juiste manier is...).

Wat ik zo leuk vind aan zelf kleren naaien is het spelen met stoffen en details die je in de winkels niet zult vinden, zoals bijvoorbeeld de stof van de panden als mouwboorden gebruiken en er dan voor zorgen dat er zo'n schattig olifantje komt piepen. 

De olifantenstof is bio jersey van Nosh (wat voelt die zacht aan!), de mouwen en heupboord grijze tricot. Het was de tweede keer dat ik dit model in tricot in plaats van sweaterstof maakte. Ik ben er niet helemaal uit of het wel zo geschikt is voor tricot. Als de trui net gemaakt is, ziet ie er tof uit. Maar als Niels em dan aan heeft, zit ie te strak rond zijn middel waardoor hij nogal omhoog kruipt en dan heb ik de hele tijd de neiging om die naar beneden te trekken. 

Bij de truien in sweaterstof heb ik dat niet. Voor de boorden neem ik altijd 80 procent van de omtrek. Kan ik bij tricot misschien beter breder nemen? Of komt het doordat ik bij beide truien de stof niet voorgewassen had en die dan toch gekrompen is? Misschien moet ik een volgende keer eens geen boordband eraan zetten maar 'gewoon' omzomen? Ik hoor graag jullie ervaringen. Sowieso staat de Billie van Zonen09 hier nog op het programma, dus ik vermoed dat ik binnenkort een ander fijn patroon voor tricot shirts zal hebben.

Stof: Bio Interlock Jersey Elephant van Nosh, van bij Ella & Basiel (die jammer genoeg geen stoffen meer verkoopt) - grijze tricot van bij Cas & Nina. 

Patroon: kaptrui met de kraagoptie van Stof voor Durf Het Zelvers 1

De Lua slaapzak in tweevoud

Ik weet niet meer wanneer ik de Lua van Straightgrain voor het eerst zag, maar toen ik zwanger bleek te zijn van onze jongste wist ik wel dat ik voor hem zo'n slaapzak wilde maken. Aangezien mijn to sew lijstje voor de geboorte zo lang was en Kasper de eerste maanden na de geboorte toch nog niet in een slaapzak zou slapen, stelde ik het uit. Totdat we op naaiweekend gingen met een aantal ijverige wijven. Een heel weekend naaien met vijf andere naaigekke dames in een prachtig huis met karakter zonder om te hoeven kijken naar kinderen. Het was heerlijk. De volgende editie ligt al vast.

Natuurlijk wist ik dat ik te ambitieus was wat het aantal projecten betreft, maar twee slaapzakken heb ik toch maar mooi afgekregen (afgezien van de knopen dan). Zoals ik overal kon lezen, blijkt het een eenvoudig patroon te zijn. Toch kwam er heel wat tornwerk bij kijken. Hoe vaak ik de rits genaaid heb en weer kon losnaaien, weet ik niet meer. Ik weet wel nog dat het de eerste keer kwam doordat ik te dicht bij de rits genaaid had en die daardoor niet meer dicht kreeg. 

Bij diezelfde eerste slaapzak kwam er nog eens tornwerk te pas (maar ik weet al niet meer waarom), daarom besloot ik om ook nummer twee te naaien zodat ik zeker niet dezelfde fouten zou maken. Ik maakte niet dezelfde fouten, nee, maar ik maakte er weer andere, opnieuw bij de rits. Bij het naaien van de rits op de voering bleek die twee (of zelfs drie) keer gedraaid te zitten. - Volgende keer toch maar rijgen! - Gelukkig was ik in heel fijn gezelschap en slaagde ik erin rustig te blijven. Thuis had ik alles zeker aan de kant gegooid om er op een later moment mee verder te gaan. 

Na een avondje knoopsgaten maken en knopen aannaaien thuis heeft Kasper twee warme slaapzakken. Ik maakte de maat 1 tot 2 jaar. In maart wordt hij al één en hij is groot voor zijn leeftijd. De lengte is ruim, dus hopelijk heeft hij er volgende winter ook nog plezier van.  

De voering maakte ik van biokatoen die ik voorwaste en daar was ik blij om want hij was nadien toch wat gekrompen.

Ondanks de storm van afgelopen maandag scheen toch ook de zon. En wat ben ik blij dat ik de moeite deed om wat foto's te maken van die vrolijke boef van ons. Wat is ie schattig!

Ondanks al het getorn staat er toch nog een versie van deze slaapzak op mijn to sew lijstje en wel een zomerversie. Zou het me dan lukken niet één keer het tornmesje te gebruiken?...

Stof: Lama Love van Monaluna, van bij Ella & Basiel - Olifanten (ik vind zo snel de naam van de stof niet) van bij Cas & Nina.

Patroon: Lua Slaapzak van Straightgrain, maat 1 tot 2 jaar