Verjaardagskroon in tweevoud

Bij een verjaardag hoort een kroon, maar eentje van papier lukt me nooit zo goed en zou bovendien de grijpgrage handjes van een éénjarige niet lang overleven. Ik werd gewezen op deze snelle tutorial en besloot er niet één maar twee te maken, eentje voor Kasper en de andere voor een nichtje dat tien dagen ouder is. Dit was nu eens echt een snel projectje. Super, want zogezegde snelle projecten duren bij mij toch altijd langer.

De oranje was uiteraard - gezien zijn verjaardagsoutfit - voor Kasper, alhoewel Niels nog even vond dat de gitaren toffer waren voor zijn broertje. Totdat hij zag dat er een groene één op kwam te zitten, toen was hij om, want groen is Niels zijn lievelingskleur.

Het leuke aan deze kroon is dat ie meegroeit, dankzij de elastiek die erop zit én de kamsnap waarmee elk jaar een nieuw cijfer vastgeklikt kan worden. Hier week ik trouwens wat af van de tutorial, aangezien ik echt een heel snel resultaat wilde. Ik plakte gewoon een stukje stof op een kartonnen één. 

Met de elastiek bleek de kroon wel veel te groot voor een 1-jarige. Geen probleem, ik deed een elastiekje rond het elastiekstrookje en toen zat ie perfect. Kijk zelf maar!

De Lila Jumpsuit getest

De toffe jumpsuits die ik tijdens de blogtour van het Lila Dress And Jumpsuit patroon van Compagnie M. zag voorbijkomen deden me het patroon uiteindelijk toch kopen, hoewel ik me had voorgenomen geen patronen meer aan te schaffen omdat ik er nog zoveel heb liggen die ik nog nooit gemaakt heb. Wat trok me dan toch over de streep? Dat het om een patroon in babymaatjes ging, dat het volgens iedereen snel in elkaar zat én het bovenstuk van dit model: dat er een shirt onder gedragen wordt, wat het een meer geklede indruk geeft.

Ik kocht het patroon op het moment dat Kasper volop begon te kruipen en dan zijn jumpsuits ideaal, want geen gedoe met geen truitjes die omhoog kruipen. Maar ik kwam er pas toe om het eerste exemplaar te maken tegen zijn eerste verjaardag. Dus zou het zijn verjaardagsoutfit worden.

Ondanks alle toffe tricots die ik de voorbije maanden overal zie verschijnen, dook ik toch in m’n eigen voorraad, want ik wil die echt eerst – zoveel mogelijk – wegwerken. Ik koos een walvistricot van Nosh waarmee ik ook al een tank top en een babylegging maakte. Met wat gepuzzel kreeg ik er net de  voor- en achterzijdes van de broekdelen uit. Het bovenstuk zou ik oranje maken aan de buitenkant en de walvissen als voering gebruiken. Jammer genoeg is die opzet niet geslaagd omdat ik ook eens zelf nagedacht heb: toen ik het patroon op de stof legde met de tekst van patroondelen leesbaar, leek me dat niet te kunnen kloppen, me baserend op broekjes die ik eerder al maakte. Ik vond het wel raar dat de tekst ondersteboven op de patroondelen gedrukt werd, maar ik volgde toch mijn eigen idee. En dat had ik dus niet moeten doen! Want toen ik na het knippen de handleiding doorlas, ontdekte ik dat de tekst helemaal niet ondersteboven gedrukt stond. De lange curves moesten wel degelijk bovenaan. Oh, nee! Hoe ik het ook probeerde, ik kreeg echt geen benen meer uit de walvissen stof. Dus maakte ik de benen oranje en kwam de walvissenstof in het bovenstuk buiten te zitten. 

En hier ben ik, achteraf gezien – opnieuw dus, wat in de mist gegaan. Ik had de stof opzij moeten leggen en een andere combinatie moeten kiezen. Wat ik wilde vermijden - dat de jumpsuit een hoog pyjamagehalte zou hebben - gebeurde nu toch. Hoewel ik het oranje toch wat probeerde te breken door er twee walvissen op te appliqueren die ik uit een restje stof knipte.

Kasper heeft de jumpsuit wel gedragen op zijn verjaardag. Met een donker shirt is het idee van een pyjama wat minder. En ik heb hem het pakje al opnieuw aangetrokken en zal dat nog doen. Een baby (alhoewel ik dreumes moet zeggen nu hij één jaar is) kan veel hebben op kledingvlak. Het klopt dat de jumpsuit snel in elkaar zit. Het bovenstuk is mooi afgewerkt. Ik ben ook enthousiast over de sluitboord met de drukknopen. Als ik een volgende jumpsuit van Kiind maak, ga ik ook tricot gebruiken in plaats van boordband, want bij boordband komen er telkens drukknoopjes los. 

Ik twijfel echter of ik dit model nog eens zou maken. Het is een baggymodel en dat leek me wel leuk. Maar nu Kasper het al vaker heeft aangehad, weet ik niet of dat wel iets voor een baby is. Ik denk dat het toffer is voor een kindje dat al kan stappen. Het kan ook zijn dat maat 80, ondanks dat ik de afmetingentabel volgde, toch nog wat te groot is. 

We zullen het zien de komende tijd. Als het beter gaat zitten naarmate hij groter wordt en begint te stappen, dan maak ik zeker nog een exemplaar. De stof die ik gedachten heb, is toch te warm voor de komende maanden, dus dat wordt iets voor het najaar. Maar eerst ga ik me op wat zomergerief concentreren.

Deze ervaring draagt er trouwens wel toe bij dat ik voorlopig echt geen nieuwe patronen meer koop. Eerst eens werken met wat ik al heb. Daarom heb ik me – tot nu toe – ingehouden om de Susanne Cardigan en Semper Sweater aan te schaffen, ondanks alle enthousiaste reacties en toffe exemplaren die ik al voorbij heb zien komen. Wie weet zet ik ze wel op mijn verlanglijstje voor m’n verjaardag over enkele maanden. 

Patroon: Lila Dress And Jumpsuit van Compagnie M.

Stof : walvissentricot van Nosh en oranje tricot, beide van bij Cas & Nina

Een tipi als verjaardagscadeau

Al heel lang wilde ik een tipi naaien voor mijn jongens. Maar zonder deadline leek dat er niet van te komen. Dus zou Kasper als cadeau voor zijn eerste verjaardag een tipi krijgen. Kindjes van die leeftijd hebben toch geen uitgesproken wensen, en zo heb ik mezelf een deadline gesteld.

Dankzij deze review hoefde ik geen uren op de golven van het wereldwijde web te surfen en besloot ik om die van Debora Sluijs te volgen omdat die maar uit vier delen bestond. Toch heb ik nog heel veel denkwerk verricht vooraleer ik er effectief aan begonnen ben. Vraag me niet waarover ik gedacht heb, want achteraf gezien was het helemaal niet zo moeilijk. Ik was zelfs woensdag al klaar en zijn verjaardag was pas zondag. Het is me echter niet gelukt om nog een tentzeil en wat kussens te maken. De stof ligt wel klaar, dus die komen er wel, ooit.

Kasper stoort het alvast niet dat er - nog - geen
tentzeil op de grond ligt.

Ondanks al mijn denkwerk kon ik toch niet alles op voorhand bedenken (that's me, ik ben meer van trial and error). Mocht ik ooit nog eens een tipi maken, dan ga ik met volgende puntjes rekening houden. Wie weet heeft iemand er ook nog wat aan.

• De delen waar de stokken in zitten hoger van de onderkant naaien, zodat er genoeg plaats is om de biaisband makkelijker te bevestigen. Nu speldde ik die delen op een halve cm, maar bij het naaien is de stof verschoven en kwamen ze toch meer naar beneden. Bovendien is één van schuine zijde van de driehoek die ik tekende langer dan de andere.
• Als de stof breed genoeg is, heb je geen 7 meter nodig, want dan kun je de driehoeken gedeeltelijk naast elkaar tekenen.
• Lintjes anders bevestigen: uit de tutorial begreep ik niet hoe ze het bedoelde dus probeerde ik iets, waardoor de flappen wel open gestrikt kunnen worden maar niet dicht. Op de volgende manier gaat dat wel: een lintje in de naad van de stok en een lintje in de biais van het deurtje. (Had ik de review helemaal gelezen en daardoor de foto's gezien, dan had ik dat bij deze ook zo kunnen doen).
• Eventueel: vooraleer de tentdelen aan elkaar te naaien, bovenaan knoopsgaten naaien om touw doorheen te steken, al zal dat de tentdoek er ook niet van verhinderen om naar beneden te glijden. 

Kasper heeft de tent in elk geval goedgekeurd!

Patroon: volgens deze tutorial van Debora Sluijs.

Stof: Kwantum

Omni tempore wordt sweaterjurk

Ik sta toch liever achter de camera dan ervoor. ;-)

Ik ben meer van de rokken en kleedjes dan van de broeken, daarom kon ik nog een warm vrijetijdskleedje gebruiken. In de winkels vond ik niet wat ik wou, dus maakte ik het zelf. Ik nam de Omni Tempore Hoodie van Sofilantjes als uitgangspunt. Voor het rokje greep ik naar hetzelfde patroon als hier. Ik combineerde twee stoffen: de trui is een mintkleurige sweaterstof van bij Pieke Wieke die super zacht is vanbinnen. 

De voering van de kap is de superzachte binnenkant
van de teddy sweaterstof

Dat moest en zou het truideel worden, lekker warm. Ik kocht de stof met de Omni Tempore voor ogen, maar als trui niet als kleedje. Dus ik had niet genoeg stof voor het rokdeel. Daarom combineerde ik met de glitter sweat mint die ik bij Joyfits kocht; eigenlijk om een Julia mee te maken. Maar gelukkig maakte ik daar eerst een testversie van want dat model blijkt me absoluut niet te staan. Dus gebruikte ik die glitter sweat voor het rokje, de buitenkant van de kap, de zak en de mouwboorden. 

Het geheel zat snel in elkaar. Ik maakte het truideel enkel wat smaller door er een andere beter passende trui op te leggen, dat heeft een getailleerd patroon opgeleverd dat ik zeker nog eens zal maken. En ik maakte de kap ook wat  Een volgende keer wil ik het wel eens volledig in 1 stof maken. 

Waarschijnlijk maak ik trui en rokje ook wel eens apart zodat ik wat meer kan combineren.

Tijdens deze koude dagen woon ik in m'n vrije tijd ongeveer in dit kleedje, zo comfortabel is het. 

Let niet op de wallen:
de nacht ervoor had ik elk uur gezien,
met dank aan m'n twee boefjes. :-)

Van de hele fotoshoot vind ik dit de leukste. ;-)

Patroon: truideel Omni Tempore van Sofilantjes - rokdeel eigen patroon
Stof: mintkleurige teddy sweater van bij Pieke Wieke - glitter sweat mint van bij Joyfits

Oh ja, de kap maakte ik wat smaller zodat ik nog net genoeg stof zou hebben om een babylegging voor Kasper van te maken. De grootste maat van dit patroon, 80, zit hem perfect nu. Ik maakte deze voor het eerst met elastiek bovenaan. Dankzij wat langere boorden aan de pijpjes zijn de benen lang genoeg.

Een vest van de kaptrui van SVDHZ 1

Eerder schreef ik al dat mijn oudste zoon een trui niet uit doet als hij het te warm heeft. Een vest komt dan goed van pas. De Ole nummer twee wordt hier nog steeds veel gedragen, al staat een grotere maat wel op mijn to-sewlijstje. Voor de winter mocht de kledingkast uitgebreid worden met nog een vestje, liefst eentje in een super zachte sweaterstof. Die zachte stof vond ik bij Cas & Nina. Het patroon vond ik in de kaptrui van Stof voor Durf-het-Zelvers. Hierbij knipte ik het voorpand niet aan de vouwlijn maar gewoon in twee delen met twee centimeter naad. Ik ging voor een contrasterende groene rits met bijpassende boordstof die ik op de markt gevonden had. 

Ik word ZO blij van het resultaat!

Ik nam maat 122/128 zonder zoomwaarde omdat de kleinere maat eigenlijk enkel in de lengte te klein was, qua breedte zat die nog goed. Het vest past prima, alleen de mouwen hadden een tikkeltje breder gemogen. Ik denk dat ik niet langer kan negeren dat mijn 4,5-jarige echt een maat 122 heeft...

Ik had het geluk deze trui te winnen. Toen die hier toekwam, wou Niels die - uiteraard - meteen aandoen. Hij was smoorverliefd op de duimgaten. Na een dag begreep hij wel dat de trui eigenlijk nog wat te groot was en was het ermee eens dat we die nog even opzij leggen, maar dan moest ik wel beloven snel zelf een trui met duimgaten te maken. Dat is dan toch een voordeel van het ongeluk geweest: de afwerking van het vest heeft wat langer op zich laten wachten en dus kon ik meteen de daad bij het woord voegen door deze tutorial eens uit te testen. Er zullen hier nog meer truien met duimgaten komen!

En om snel een vestje te naaien, is dit patroon ook een aanrader. 

Bij een fotoshoot met de oudste komt
heel wat rennen kijken.

Oh, wat heeft hij er een plezier in om het zijn moeder
moeilijk te maken om hem goed op de foto te krijgen.

Hij kan er alle moves die hij bedenkt in doen.

Stoere jongen!

En hier had hij helemaal genoeg van
zijn fotograferende moeder ;-)

Patroon: Kaptrui Stof voor Durf-het-Zelvers waarbij ik het voorpand niet aan de vouwlijn knipte maar in twee delen. 

Stof: grijze joggingstof en streepjestricot van bij Cas & Nina. Boordstof van op de markt.

Een Daltonbroekje in tweevoud

Aan het begin van het jaar nam ik me voor om minder cadeautjes te maken om zo meer tijd te hebben om voor mezelf en mijn familie te naaien. Toch gaat deze blogpost over een cadeautje dat ik maakte voor het dochtertje van een vriendin. Ik maakte het eind december, dus technisch gesproken heb ik m'n voornemen niet geschonden, maar zelfs als ik uiteindelijk pas in 2016 weer had kunnen naaien, dan nog zou ik voor haar een cadeautje genaaid hebben. Zij is telkens zo enthousiast over wat ik maak en moedigt me aan. Zulke mensen verdienen een zelfgemaakt geschenkje.

 

Het dochtertje van mijn vriendin is 10 dagen na mijn ongeluk geboren. Daardoor kon ik haar pas gaan bewonderen toen ze al bijna 2 maanden was. Dat was ook het moment dat ik weer achter de naaimachine kon kruipen. Voor ingewikkelde dingen had ik geen tijd (dat was trouwens nog te belastend), dus wilde ik iets met snel resultaat. Ik dacht aan deze babylegging, maar toen zag ik bij haar twee Daltonbroekjes en wist ik dat dit het moment was om die - eindelijk - eens te maken. Ik had altijd gedacht dat dat broekje in tricot gemaakt moest worden, maar toen ik de La Maison Victor erbij nam, bleek dat je hiervoor ook katoen kon gebruiken. Dat vond ik wel een leuke ontdekking want hiervoor kun je mooi stofrestjes gebruiken aangezien je voor die kleine maten niet veel nodig hebt. Ik koos voor twee bosstofjes, omdat op het geboortekaartje bosdiertjes stonden.

De lichte stof bleek door te schijnen en aangezien het me niet mooi leek dat de eventuele tekening van de pamper erdoor zou schijnen, heb ik dat broekje gevoerd met een witte stof. Ik maakte gewoon 2 broekjes en zette dan de boorden aan de twee broekjes. Ik vergat hiervan een foto te maken.

Het blijkt inderdaad een makkelijk patroon te zijn met een hoog schattigheidsgehalte. Dit zal dus herhaald worden, voor de eigen zoon, aangezien dit patroon tot maat 92 gaat en makkelijke broekjes altijd van pas komen.

Stof: Woodland Adventure Style van Camelot Cottons (de donkere) en de lichte is van Copenhagen Print Factory. Ik denk dat beide van bij Ella & Basiel komen, maar jammer genoeg verkoopt zij geen stoffen meer.
Patroon: Dalton broekje uit La Maison Victor.